21
Sat, Sep
42 Artikel Baru

BERDASARKAN latar belakang ideologi yang didukung oleh sesebuah parti politik, kita dapat mengenali identiti dan pembawaannya. Umno merupakan parti politik sekular yang turut menjadikan semangat Kebangsaan Melayu sebagai penggerak perjuangannya. Namun ia dilihat kian ketinggalan dari aspirasi yang dikehendaki oleh rakyat Malaysia.

Kunci dominasi politik Malaysia

Walaupun Malaysia merupakan negara yang mempunyai rakyat dari pelbagai kaum dan agama, ia masih lagi bergantung dengan dua faktor dominasi kuasa politik:

-     Islam
-     Melayu

Walaupun cuba disangkal, inilah realiti penguasaan politik di Malaysia. Dari dua faktor tersebut, mendedahkan pengaruh signifikan yang dimiliki oleh Umno dan PAS. Umno dengan dasar sekular bersemangat kebangsaan menguasai bangsa Melayu. Sementara PAS dengan dasar Islam, memiliki daya tarikan bagi pengundi-pengundi dari kalangan Muslim mahupun simpatis kepada Islam.

Senario

Dalam kertas kajian "Deconstructing Political Islam In Malaysia: Umno's Response To PAS" pada 2003 di bawah kelolaan Institute of Defence & Strategic Studies, Singapore (IDSS), menganalisa realiti kedudukan Umno.

Umno bergelut dengan arus Islam yang sedang diterajui oleh PAS. Cabaran tersebut bukan baharu. Bahkan Umno telah melakukan beberapa percubaan. Mereka mewujudkan imej-imej klon yang dilihat agak Islamik agar pengundi beraspirasikan Islam beralih dari PAS pergi kepada Umno.

Sebagai contoh, Umno pernah menggunakan Anwar Ibrahim ketika kemasukannya ke dalam Umno pada 1982. Ketika itu PAS terpaksa bergelut dengan imej Islamik yang ditonjolkan oleh Anwar Ibrahim.

Islam Hadhari juga merupakan produk berkesan Umno di bawah kepimpinan Tun Abdullah ketika menyaingi kempen Islam yang dibawa oleh PAS. Walaupun berdepan dengan kritikan yang pelbagai, melalui Islam Hadhari Umno meraih kemenangan besar dalam PRU 11 tahun 2004.

Islam tersangat laris

Perubahan zaman hari ini menyaksikan perkembangan global yang amat mengujakan. Islam menjadi perhatian dunia. Umat Islam walau sejahil mana pun mula terbuka mata betapa mereka perlu kembali kepada Islam. Bahkan kuasa Barat awal-awal telah menghidu corak perkembangan ini sejurus selepas kejatuhan Soviet Union. Melalui gagasan yang dikemukakan oleh Huntington, mereka percaya bahawa Islam merupakan pencabar utama mereka.

Begitu juga halnya di Malaysia hari ini. Perkembangan dakwah Islam tidak dapat disangkal lagi. Rakyat amat teruja dengan Islam. Antaranya masjid mulai aktif dan penuh. Sekolah-sekolah agama tumbuh persis cendawan.

Sesiapa yang berjaya mempamerkan produk-produk Islam, maka mereka akan mendapat tempat di kalangan masyarakat. Umno pantas mengintai potensi yang dimiliki oleh PAS.

Islamisasi versi Umno

Dalam kertas kajian IDSS yang telah disebutkan di atas, mendedahkan tabiat berpolitik Umno yang cukup berbeza dengan PAS. Sesuai dengan dasar sekular, Umno lebih menjuruskan politiknya dengan daya tarikan material. Janji-janji yang merambangkan mata.

Sementara PAS lebih mengutamakan diskusi ideologi. Walaupun imej PAS dilihat agak fundamentalis, namun budaya intelektual tersebut berjaya menarik rakyat khususnya generasi baharu yang sedang dahagakan perubahan Islami.

Lantas sedikit demi sedikit, Umno tidak mahu ketinggalan turut dilihat mula 'berunding' dengan proses Islamisasi yang menjadi tuntutan rakyat. Untuk menjalankan tugas ini, imej semula jadi Najib yang bangsawan tidak sesuai untuk diperanankan.

Namun sedar atau pun tidak di bawah pentadbiran Najib, sudah ada Menteri-menteri Umno yang membawa imej Islam. Mereka boleh menjadi imam dengan baik. Mampu berkhutbah tanpa teks. Berceramah penuh semangat memetik nas-nas agama persis penceramah-penceramah PAS. Di kalangan mereka mengadakan majlis-majlis qasidah.

Rancangan-rancangan hiburan di kaca televisyen di selang-seli dengan slot-slot agama. Program realiti agama diperkenalkan. Bahkan dibangunkan stesen televisyen seperti al-Hijrah yang berimejkan dakwah.

Slot indoktrinasi kerajaan disajikan dengan tajuk Fiqh Wala' dan Taat. Anggota-anggota pemimpin dan ahli Umno mula diperkenalkan sesi usrah. Mereka sama sekali tidak akan mengakui bahawa mereka adalah sekular. Mereka turut menunjukkan rasa selesa dengan tajuk Hudud dan Qisas yang selama ini menjadi igauan ngeri Umno.

Kesemua ini merupakan pembawaan-pembawaan yang asalnya sinonim dengan PAS. Demikian hanyalah beberapa contoh yang boleh dilihat secara jelas di hadapan mata.

Sikap kita

Melihat perkembangan ini, kita perlu melihat kepada beberapa sudut.

●    Optimis bahawa dakwah yang dijalankan oleh PAS sekian lama telah menampakkan hasil.

●    Kita juga perlu sedar, bahawa kita sedang bergelut dalam medan politik. Kita tidak boleh menolak sikap pragmatik yang ada pada parti sekular seperti Umno. Cubaan untuk menguasai pengaruh politik Islam yang didominasi oleh PAS selama ini merupakan satu sudut yang perlu diberi perhatian.

●    Menyedari bahawa dasar, slogan, hujah serta pembawaan Islam amat laris pada hari ini. Hinggakan parti sekular terpaksa menurut rentak rakyat yang menuntut perubahan secara Islam. Justeru kita perlu yakin, rakyat mahukan Islam. Kita perlu cukup sedar bahawa potensi tersebut ada pada PAS.

Kesimpulan

Realitinya politik di Malaysia masih bergantung dengan dua faktor dominasi kuasa. Islam dan Melayu. Dalam persaingan ini, kita selaku PAS sememangnya menguasai 'pasaran' politik Islam di Malaysia. Tinggal lagi kita perlu meraih kepercayaan di kalangan orang Melayu yang kecewa dengan kebobrokan Umno. Sementara itu Umno tidak berdiam diri. Mereka turut menawarkan imej-imej klon yang kelihatan Islam seperti yang ditawarkan oleh PAS. Kita perlu sedar akan persaingan ini.

ABDUL MU'IZZ MUHAMMAD 
9 April 2018 - HARAKAHDAILY 9/4/2018

LANJUTAN daripada komitmen PAS untuk memastikan bahawa ekonomi Malaysia akan kekal kompetitif sekiranya PAS diberikan kepercayaan mengepalai kerajaan selepas Pilihan raya Umum ke-14 (PRU14) nanti, Lajnah Ekonomi dan Pembangunan Usahawan PAS Pusat berpandangan pasaran modal Malaysia adalah elemen yang amat penting untuk merealisasikan komitmen tersebut.

MAZLIPandangan kami ini adalah berdasarkan laporan terkini Suruhanjaya Sekuriti Malaysia (SC) untuk tahun 2017, yang mana ianya menunjukkan peningkatan dan kekal sebagai salah satu sumber pembiayaan utama untuk ekonomi domestik. Antaranya ialah pembiayaan melalui pasaran modal Malaysia meningkat sebanyak 49% dalam tahun 2017 kepada RM146.6 bilion daripada RM98.5 bilion setahun lalu. Ini merangkumi RM132.11 bilion daripada pasaran utama dan RM14.5 billion pasaran sekunder iaitu pengeluaran hak dan “private placement”. Ianya juga menyaksikan pasaran utama sebanyak RM124.9 billion adalah langganan bon dan sukuk manakala RM7.2 bilion adalah penerbitan tawaran awam permulaan (IPO).

Angka-angka yang dinyatakan tersebut telah menyumbang kepada saiz pasaran modal Malaysia iaitu pada angka RM3.2 trilion setakat akhir 2017.

Kami amat yakin sekiranya PAS diberikan kepercayaan oleh rakyat untuk membentuk kerajaan selepas PRU14 nanti, prestasi pasaran modal Malaysia akan terus kekal kompetitif dan diperkasakan ke arah membentuk eko-sistem ekonomi yang lebih dinamik. Melalui wawasan untuk meletakkan ekonomi Malaysia dalam struktur yang lebih mapan berasaskan input buruh, pasaran modal Malaysia juga akan menjadi lebih berdaya tahan dengan adanya fundamental yang lebih kukuh.

Melalui pemerkasaan penglibatan rakyat dalam aktiviti ekonomi selaku penggerak utama, rakyat akan lebih mampu untuk terlibat dengan lebih aktif sebagai pelabur di dalam pasaran modal Malaysia. Mengikut Bursa Malaysia, pada masa kini pelabur runcit hanyalah pada sekitar 23% daripada pasaran modal Malaysia. Kami yakin melalui strategi yang betul penstrukturan semula ekonomi dan dasar percukaian, penglibatan pelabur runcit boleh ditingkatkan kepada 30% dalam tempoh tiga hingga lima tahun. Pada tahap 30% ini maka asas kepada pasaran modal Malaysia akan lebih kukuh kerana sumber kecairan akan datang daripada kepelbagaian portfolio pelabur yang lebih seimbang.

Sudah tentu ini memerlukan kerja keras daripada sebuah kerajaan PAS yang telus, tabir urus cekap dan berintegriti tinggi sebagaimana yang telah PAS buktikan daripada pengalaman pentadbiran selama ini yang bebas daripada amalan rasuah. Elemen ini amat instrumental kerana ianya mempengaruhi penarafan yang akan diberikan oleh agensi-agensi terhadap pasaran Malaysia. Penarafan yang baik pula akan mempengaruhi secara positif profil risiko Malaysia yang akhirnya akan menjadikan pembiayaan daripada pasaran modal Malaysia lebih kompetitif.

Di samping pemerkasaan pelabur runcit, kami juga berpandangan bahawa peranan pelabur asing tidak boleh dikesampingkan kerana ianya juga portfolio penting dalam pelaburan pasaran modal. Dari laporan SC saiz dagangan pelaburan asing dalam 2017 masih kekal dalam imbangan positif pada RM17.6 bilion. Namun bagi pelabur asing, apa yang penting adalah keyakinan kepada pasaran Malaysia dan penarafan pasaran.

Kita harus belajar daripada pengalaman lalu sepertimana yang berlaku dalam bulan Oktober 2017 yang mana mengikut MIDF Amanah Investment Bank Berhad, pelabur asing telah menjual sebanyak RM967.3 juta dana dalam minggu pertama Oktober 2017. Ini merupakan penjualan dana oleh pelabur asing yang berlaku secara berterusan selama lapan hari dalam minggu tersebut, tempoh yang paling panjang semenjak bulan Disember 2016. Fenomena spike sebegini harus dielakkan bagi menstabilkan pasaran.

Sebagai negara perdagangan (trading nation), sekiranya tiada keyakinan oleh pelabur dan penarafan yang tidak kompetitif, kos untuk pembiayaan di dalam pasaran Malaysia akan menjadi lebih tinggi yang akhirnya akan menjejaskan pulangan kepada pelaburan. Jadi secara asasnya, ianya adalah isu kepercayaan dan keyakinan.

Oleh itu kami yakin bahawa PAS akan mampu mengurus semua sentimen pasaran ini dengan lebih baik dan penuh berintegriti. Sudah tentu keutamaan adalah untuk menyelesaikan isu 1MDB yang masih tertangguh sehingga kini. Penyelesaian segera kepada isu-isu kontroversi ini akan mampu memulihkan keyakinan pasaran dan mengelakkan pengaliran keluar modal asing secara besar-besaran di samping mengukuhkan nilai Ringgit.

Komitmen ini adalah bukti PAS komited untuk memastikan pasaran modal Malaysia akan terus utuh, Semua ini akan dapat PAS rangkumkan melalui pentadbiran berasaskan prinsip Islam, sebagaimana yang ditawarkan melalui Manifesto Malaysia Sejahtera.

MAZLI NOOR
Timbalan Pengerusi Lajnah Ekonomi & Pembangunan Usahawan PAS Pusat.
21 Rejab 1439 / 8 April 2018 –HARAKAHDAILY 8/4/2018

 

PERDANA Menteri telah mengumumkan tarikh pembubaran Parlimen. Bererti dalam tempoh 60 hari mesti diadakan pilihan raya. Kali ini pastinya pilihan raya sengit dengan pertembungan 3 penjuru atau lebih, PAS bersedia seberapa banyak penjuru sekalipun akan bertanding melawan BN dan PH.

Kita berhadapan dengan BN yang mewarisi penyakit salah laku sejak dahulu hingga kini, Melayu PAS tidak lupa dengan isu-isu dahulu terutamanya di era 1980-an, juga PH yang jelas tiada harapan untuk masa depan Islam dan turut terpalit dengan siasatan rasuah walaupun baru dua penggal diberi mandat oleh rakyat.

PAS bersama Gagasan Sejahtera adalah pilihan rakyat untuk membina Malaysia Sejahtera. Perjalanan adalah jauh dan berliku, memerlukan komitmen tenaga jentera dan rakyat untuk melakukan perubahan yang lebih baik dalam negara kita yang tercinta ini.

Dengan rekod bersih rasuah tanpa seorang pun pemimpin PAS disiasat oleh SPRM sepertimana didedahkan oleh Menteri Di Jabatan Perdana Menteri, maka PAS berjaya membuktikan secara praktikal bukan sahaja omongan kosong di atas kertas dan di pentas ceramah.

Oleh itu, seluruh jentera pilihan raya PAS semestinya bekerja keras dengan penuh semangat jihad bagi memenangkan PAS dalam PRU14. Ini adalah tanggungjawab yang diamanahkan kepada PAS untuk menyelamatkan negara bersama Islam. Jangan ada lagi yang culas beralasan dalam tempoh palu gendang ‘peperangan’ sudah dipalu. Santuni pengundi dengan Budaya Politik Matang dan Sejahtera (BPMS) dengan menarik undi semua segmen masyarakat seramai mungkin, khususnya pengundi Melayu yang paling dominan di negara ini.

“Sejahtera Bersama Islam”

DR. AHMAD SAMSURI MOKHTAR
Ketua Pengarah Pilihan Raya PAS Pusat
Bertarikh: 22 Rejab 1439 / 8 April 2018 – HARAKAHDAILY 8/4/2018

SEMUA pihak boleh berjanji. Dan jika dilihat kepada janji Barisan Nasional kali ini, segala macam kenikmatan dunia ditawarkan kepada rakyat jika memilih Barisan Nasional sekali lagi dalam Pilihan Raya Umum ke 14 nanti. Apatah lagi tiada sebarang bayaran dikenakan untuk menabur janji.

Apa yang penting ialah rekod pihak yang berjanji, dalam kes ini ialah Barisan Nasional. Setakat manakah janji dan manifesto di dalam Pilihan Raya Umum ke 13 yang lepas berjaya ditunaikan? Apa yang pasti janji untuk menurunkan harga kereta sebanyak 20-30 peratus telah gagal untuk dicapai. Untuk rekod, harga Proton Saga 1.3 SV MT di atas jalan pada tahun 2013 ialah RM33,438.00 (solid). Manakala pada tahun 2017, harga Proton Saga 1.3 Standard MT di atas jalan ialah RM36,800.00. Mana janji untuk menurunkan harga kereta seperti yang ditabur dulu?

Demikian juga janji untuk membina 1 juta rumah mampu milik untuk rakyat Malaysia menjelang 2018. Dua tahun lepas, Ketua Pegawai Eksekutif PR1MA, Datuk Abdul Mutalib Alias sendiri menyebut bahawa hanya sebanyak 263,366 unit kediaman berjaya diluluskan oleh Anggota Perbadanan PR1MA dan daripada jumlah itu, sekitar 100,000 sahaja dalam pembinaan.

Justeru, saya kira Barisan Nasional wajib memastikan janji Pilihan Raya Umum yang lepas terlebih dahulu dilaksana. Rakyat sedang melihat dan memerhati. Untuk Pilihan Raya Umum yang akan datang, jangan lagi memilih kerajaan yang hanya pandai menabur manifesto!

AHMAD FADHLI SHAARI
Naib Ketua Pemuda PAS Malaysia - HARAKAHDAILY 8/4/2018

KEPUTUSAN mengejut terhasil dalam analisis akhir manifesto parti-parti politik apabila buat pertama kali sejak BN ditubuhkan, kuasa negara dalam manifesto mereka jatuh di belakang Manifesto Parti Islam Se-Malaysia (PAS). Hal ini terbukti apabila sebahagian komponen kuasa negara yang sebelum ini terpusat (Centralized) sejak era Almarhum Tun Razak kini telah dikendurkan (Liberalized). Namun Manifesto BN masih mengatasi Manifesto Pakatan Harapan (PH).

Analisis sebelum ini jelas telah membuktikan bahawa Manifesto PAS mempunyai visi negara yang lebih berkuasa dan kuat berbanding Manifesto PH.

Empat komponen yang diajukan oleh Fareed Zakaria dalam karya beliau "From Wealth to Power" terbitan Princeton University Press kembali digunapakai bagi menilai kuasa negara dalam ketiga-tiga Manifesto BN, PAS, dan PH.

Keempat-empat komponen "kuasa negara" dari perspektif "State-centered Realism" yang diajukan Fareed Zakaria ialah autonomi negara (state autonomy), skop tanggungjawab negara (state scope), keupayaan negara mengekstrak sumber (state’s ability to extract wealth), dan kesepaduan negara (state cohesion).

Kuasa negara yang kuat dicirikan oleh negara yang berautonomi tinggi, memiliki skop tanggungjawab yang luas, berkeinginan (dan mampu) mengekstrak sumber dalam skala besar, dan bersepadu. Negara yang lemah pula dicirikan oleh autonomi yang rendah, memiliki skop tanggungjawab yang sempit, tidak berkeinginan mengekstrak sumber dalam skala besar, dan tidak bersepadu.

Kesemua empat komponen kuasa negara ini cukup penting dari perspektif geopolitik dan geostrategi dalam jangka masa panjang di mana Fareed Zakaria mengajukan bahawa "Sesebuah negara hanya mampu untuk meluaskan kepentingan politik mereka ke luar negara apabila terdapat peningkatan relatif kuasa negara mereka".

Analisis ini turut menambah satu lagi dimensi, iaitu "Visi Antarabangsa". Adalah sia-sia sekiranya negara mempunyai kuasa yang kuat namun tidak memiliki visi antarabangsa yang proaktif. Lebih malang sekiranya kuasa yang kuat tersebut digunakan sekadar untuk mengukuhkan status quo order dunia semasa tanpa berikhtiar untuk mempengaruhi atau mengubahnya.

Secara keseluruhannya, Manifesto BN masih menyaingi Manifesto PAS dalam menguatkan kuasa negara seperti dalam aspek "Skop Negara" dan "Keupayaan negara mengekstrak sumber", namun ia sedikit kendur dari segi "Autonomi Negara" dan "Kesepaduan Negara". Bukti ketara terdapat dalam halaman 201 dan 202 Manifesto BN. Manifesto PH pula gagal untuk menyaingi kesemua empat komponen kuasa negara dalam Manifesto PAS dan BN.

Dari segi komponen yang pertama iaitu Autonomi Negara, dalam halaman 201 Manifesto BN mengambil keputusan mengurangkan Autonomi Negara dengan pendirian "Zaman kerajaan mengetahui dan menentukan segalanya sudah berakhir". Hal ini diterjemahkan dengan langkah memperkenalkan mekanisme “Petisyen Awam untuk setiap isu mustahak. Mana-mana petisyen atas talian yang menerima lebih 30,000 sokongan akan mendapat maklum balas dari kerajaan” (Hlm 202).

PAS sebaliknya mengukuhkan Kuasa Eksekutif dengan menawarkan kombinasi Kerajaan Teknokrat iaitu "Pemerintahan yang diterajui oleh kumpulan pakar yang mempunyai ilmu dan kemahiran yang tinggi dalam bidang masing-masing, sektor Kementerian diambil alih mengikut bidang kepakaran seseorang Menteri, meletakkan kepakaran dan kemahiran sebagai aspek utama".

Sebaliknya PH menerusi “Janji 12: Mengehadkan tempoh perkhidmatan Perdana Menteri dan menstruktur semula Jabatan Perdana Menteri” jelas menyasarkan pelemahan Kuasa Eksekutif. Langkah ini diterjemahkan melalui penurunan “Tanggungjawab lain [JPM] akan diturunkan kepada Kementerian-kementerian yang bersesuaian” di samping “Mengurangkan bilangan agensi di bawah Jabatan Perdana Menteri dengan cara memindahkan seberapa banyak agensi yang mungkin ke Kementerian yang berkaitan”.

Dari segi komponen kedua iaitu Kesepaduan Negara pula, Manifesto BN memperkenalkan langkah yang membawa implikasi pengurangan kesepaduan iaitu penubuhan Jawatankuasa Terpilih Parlimen. Langkah ini bertujuan "Memperhalusi serta memberi maklum balas mengenai isu-isu kepentingan awam" (Hlm 208).

Namun demikian, langkah ini diimbangi hakikat bahawa kesepaduan Jabatan Perdana Menteri (JPM) di bawah BN sedia kukuh. JPM kini menguasai tidak kurang 58 jabatan seperti Unit Perancang Ekonomi (EPU), Majlis Keselamatan Negara (MKN), ESCOMM, APMM, Angkatan Pertahanan Awam Malaysia, Jabatan Perkhidmatan Awam (JPA), Unit Khas Strategik (UKS), dan sebagainya.

Sepertimana PAS yang mengusulkan penubuhan Institusi Hisbah Rakyat (People Ombudsman) sebagai pemantau (Manifesto halaman 5), BN turut memperkenalkan inisiatif Ombudsman: “Mewujudkan Ombudsman untuk menyiasat sebarang aduan awam mengenai ketidakadilan dan kelemahan perkhidmatan Kementerian, Jabatan dan Agensi Kerajaan” (Hlm 205).

Manifesto PH sebaliknya menjejaskan Kesepaduan Negara dengan Janji 27 untuk memansuhkan Akta Majlis Keselamatan Negara (MKN) 2016. Akibatnya kesepaduan antara Perdana Menteri, Menteri Pertahanan, Menteri Dalam Negeri, Panglima ATM, dan Ketua Polis Negara bakal terjejas. Seperti mana penegasan Fareed Zakaria tentang pentingnya "Kesepaduan Negara’ (state cohesion), demikianlah peri pentingnya kesepaduan Majlis Keselamatan Negara di mana "Pembuatan keputusan yang terpusat menjamin keupayaan dan kecekapan sesebuah negara" dalam bertindak ketika di masa krisis mahu pun konflik.

Dari segi komponen ketiga iaitu keupayaan negara mengekstrak sumber (state’s ability to extract wealth), kapasiti negara yang tinggi diutamakan oleh kedua-dua BN dan PAS. Syarikat-syarikat Berkaitan Kerajaan (GLCs) dan Syarikat-syarikat Pelaburan Berkaitan Kerajaan (GLICs) terus dijanjikan BN sebagai wahana penjana sumber negara. Turut menarik perhatian ialah Janji BN meningkatkan kerjasama kerajaan dengan peneraju industri pertahanan tempatan bagi menghasilkan teknologi pertahanan keluaran Malaysia (Hlm 89).

Demikian juga dinyatakan PAS dalam Prinsip WINS 2051 iaitu Prinsip kelima "Peranan jelas dan cekap antara kuasa politik dan kuasa ekonomi. Kuasa politik sebagai penentu hala tuju negeri, perancang program, dan pemantau. Kuasa ekonomi melaksanakan perancangan yang diputuskan dengan kepentingan rakyat sebagai keutamaan". Perbezaan PAS dengan BN terletak pada satu aspek kritikal: PAS mengajukan rancangan Penggantian Import (Import Substitution):

“Menukarkan keperluan kepada barangan import dengan barangan domestik khususnya berkaitan dengan projek-projek kerajaan. Sekali gus produk dan perkhidmatan inovasi negara mesti diberi ruang agar dapat memasuki pasaran untuk dikomersialkan, memberi fokus kepada inisiatif “localization” di mana produk dan perkhidmatan tertentu dibantu untuk dibangunkan di dalam negara” (Dokumen Hijau PAS halaman 24-25).

Sebaliknya, Janji 60 PH meletakkan negara di bawah piawaian (dan kawalan komitmen) asing seperti OECD, Bank Dunia, Open Government Partnership, Open Contracting Partnership, Open Budget Initiative, dan sebagainya (Halaman 153).

Dari perspektif komponen keempat "skop negara" (state scope), kerajaan yang mengurangkan perbelanjaan awam dinamakan "Minimal State" manakala kerajaan yang meningkatkan perbelanjaan awam seperti negara berkebajikan dinamakan "Maximal state". BN dan PAS kedua-duanya menjanjikan Malaysia sebagai "Maximal State", sebaliknya PH memilih laluan menjadikan Malaysia sebagai ‘Minimal State’.

Janji 60 PH antaranya jelas memaksa kerajaan meminimumkan perbelanjaan awam dan selari pula dengan prinsip "Small State, Limited Government". Hal ini berkait dengan persepsi negatif terhadap hutang kerajaan dan matlamat yang lebih diutamakan ialah pengurangan defisit dalam belanjawan kerajaan.

Sebaliknya, Prinsip Kelima WINS 2051 PAS mencerminkan aliran "Maximal State" yang lebih kuat dengan menjanjikan kerajaan lebih bebas untuk merencana pembangunannya tanpa ikatan atau komitmen luar. Prinsip ini juga bebas daripada mazhab ekonomi politik Libertarian mahupun Neoliberal yang cenderung kepada penswastaan, liberalisasi, dan deregulasi.

Demikian juga BN di mana kerajaan masih berskala "Maximal State" seperti mana yang disenaraikan dalam pelbagai projek pembangunan yang dijanjikan Manifesto BN. Saiz dan dominasi GLCs dan GLICs tidak tergugat. Paling ketara dalam segmen perumahan rakyat, infrastruktur, perusahaan kecil dan sederhana (PKS), serta perindustrian berteknologi tinggi.

Dari sudut visi antarabangsa pula, posisi yang berbeza dapat diperhatikan antara ketiga-tiga BN, PAS, dan PH. BN lebih selesa dengan status quo order antarabangsa dengan pendekatan Konstruktivisme, PAS pula lebih Realis dengan bermatlamat menjadi pemain utama di tiga peringkat sistem antarabangsa yang berbeza, manakala PH pula lebih terikat dengan paradigma "Liberal-Institutionalism".

Manifesto BN dalam seksyen 5 ‘Keselamatan’, menjelaskan visi antarabangsa BN iaitu: meluaskan diplomasi pertahanan serantau, idea Gerakan Kesederhanaan Global (GMM), dan Pusat Keamanan Antarabangsa Raja Salman. BN masih mengekalkan objektif untuk menyebarluaskan idea ‘kesederhanaan’ yang selari dengan pendekatan aliran Konstruktivisme dalam hubungan antarabangsa di mana nilai-nilai sebegini dipromosikan dalam proses ‘Sosialisasi’.

PH pula terikat dengan paradigma "Liberal-Institutionalism" di mana dalam Janji 60 PH hanya menyasarkan untuk “Memposisikan Malaysia sebagai kuasa pertengahan (middle power)” (Hlm 155). Manifesto PH menyaksikan Malaysia sebagai pemain biasa dalam institusi antarabangsa sedia ada seperti ASEAN, Komanwel, OIC, dan PBB.

Lebih Realis ialah PAS yang meletakkan “Fasa 3: Malaysia Memimpin 2041-2051” dalam tiga struktur antarabangsa utama seperti mana digariskan dalam Wawasan Induk Negara Sejahtera (WINS 2051). Fasa 3 WINS PAS menyasarkan Malaysia menjadi pemimpin di peringkat serantau, peringkat negara Islam, dan juga dalam kalangan negara sedang membangun khususnya negara Dunia Ketiga.

Konklusinya, Manifesto PAS menjanjikan Malaysia yang lebih kuat dan berkuasa dengan autonomi yang tinggi, pentadbiran yang bersepadu, berkuasa mengekstrak sumber dalam skala yang besar, serta mempunyai skop yang luas (Maximal State). Ia mengatasi Manifesto BN yang turut menjanjikan negara yang berkuasa mengekstrak sumber dalam skala yang besar, bersepadu, serta memiliki skop yang komprehensif (Maximal State). Namun demikian Manifesto BN lebih kendur dari segi Autonomi Negara. Manifesto PH pula kekurangan dalam kesemua empat komponen berkenaan. Keputusan Analisis Kuasa Negara dalam Manifesto PRU-14: 

PAS (4), BN (3), PH (0).

Oleh: ABDUL MUEIN ABADI 
Penulis ialah Pensyarah Program Sains Politik Universiti Kebangsaan Malaysia (UKM) - HARAKAHDAILY 8/4/2018

 IMG 20180408 WA0070

 

SAYA baru selesai membaca kandungan penuh Manifesto Barisan Nasional (BN) yang dilancarkan oleh Pengerusinya, Datuk Seri Najib Tun Razak, malam tadi, 7 April 2018.

Umumnya ia adalah sebuah manifesto yang sangat bagus berbanding Manifesto Pakatan Harapan (PH) yang dilancarkan oleh Pengerusinya, Tun Dr Mahathir Mohamad, pada 8 Mac 2018.

Berbanding Manifesto PH yang bersifat sangat populis dan dipenuhi oleh segala macam retorik, Manifesto BN ini pula bersifat spesifik dan praktikal.

Manifesto BN ini juga sangat menyeluruh di mana ia merangkumi 14 teras berbanding Manifesto PH yang hanya mengandungi lima teras sahaja.

Berbanding Manifesto PH yang memerlukan kepada banyak pindaan dibuat kepada Perlembagaan Persekutuan bagi merealisasikan janji-janji yang dilafazkan olehnya walaupun ia tidak dinyatakan secara spesifik di dalam manifesto itu, khususnya yang membabitkan penghakisan kuasa Perdana Menteri dan Yang di-Pertuan Agong di dalam pelantikan pegawai-pegawai tertinggi kerajaan, Manifesto BN ini tidak memerlukan kepada pindaan Perlembagaan Persekutuan, melainkan pada janjinya untuk “menjamin sekurang-kurangnya 30 peratus keanggotaan Dewan Negara disandang wanita “.

Lebih penting lagi ialah, berbanding Manifesto PH yang langsung tidak menyebut sebarang komitmen untuk memartabatkan Islam di dalam mana-mana satu daripada lima terasnya, di dalam mana-mana satu daripada 60 janjinya mahupun di dalam mana-mana satu daripada lima iltizam khususnya, selain janji ke-11-nya yang melepaskan diri dari urusan mentadbir agama dengan mengembalikannya ke negeri-negeri dan menghentikan peranan Kerajaan Pusat di dalamnya, Manifesto BN ini meletakkan “Memperkukuh Agenda Bumiputera Dan Mempertahan Kesyumulan Islam” sebagai tajuk kepada teras ke-12-nya di samping mengandungi beberapa janji khusus lain di dalam teras-teras lain yang membabitkan aspek penjagaan kepentingan umat Islam.

Janji-janji khusus lain ini termasuklah janji untuk “menubuhkan Mahkamah Khas Perkahwinan Hadanah dan Nafkah bermula di Mahkamah Syariah Wilayah Persekutuan untuk mempercepatkan pendengaran dan penyelesaian kes” serta janji untuk “menubuhkan Majlis Kehakiman Syariah Kebangsaan yang dipengerusikan oleh Y.A.B. Perdana Menteri sebagai satu jawatankuasa induk untuk membincang dan menyelaras isu-isu berkaitan hal ehwal perundangan dan kehakiman Syariah di Malaysia” yang terkandung di dalam teras ke-6 Manifesto BN ini, iaitu “Membahagia Dan Menjayakan Wanita Negara”.

Janji-janji khusus lain ini termasuklah juga janji untuk “memperkasa pelajar-pelajar lepasan Maahad Tahfiz melalui program keperantisan dan pemadanan latihan amali berstruktur di syarikat-syarikat berasaskan industri halal” yang terkandung di dalam teras ke-7 Manifesto BN ini, iaitu “Generasi Muda Pewaris Masa Hadapan”, serta janji untuk “meneruskan pemberian dana kepada semua institusi agama berdaftar bertujuan untuk melaksanakan program-program persefahaman dan keharmonian di kalangan rakyat” yang terkandung di dalam teras ke-9-nya, iaitu “Memperkukuhkan Pembinaan Negara Bangsa”.

Walaupun begitu, bila diteliti kepada kandungan penuh teras ke-12 Manifesto BN ini, iaitu “Memperkukuh Agenda Bumiputera Dan Mempertahan Kesyumulan Islam”, maka akan segera didapati bahawa BN masih teragak-agak untuk memberikan komitmen penuh dalam aspek mendaulatkan Islam sebagai agama negara.

Kita tidak sama sekali menafikan kebaikan janji-janji BN untuk “menubuhkan Universiti al-Quran untuk melahirkan lebih banyak graduan huffaz yang mempunyai kepakaran, bukan setakat menghafal al-Quran tetapi lengkap dengan kepakaran dalam bidang profesional yang lain”, untuk “melahirkan 125,000 huffaz yang mempunyai kelayakan dalam bidang profesional seperti sains, matematik dan kejuruteraan” atau untuk “melengkapkan sekolah-sekolah Tahfiz dengan sistem latihan kemahiran Giat MARA”.

Kita juga tidak sama sekali menafikan kebaikan janji-janji BN untuk “memperkenalkan Perjanjian Jual dan Beli Rumah Patuh Syariah dengan meminda Jadual H dan G, Akta 118 Pemajuan Perumahan (Kawalan dan Perlesenan)”, untuk “meningkatkan kualiti pengurusan ibadah haji dan umrah serta kebajikan jemaah”, untuk “mempertingkatkan peranan masjid sebagai pusat aktiviti komuniti Islam melalui Program Transformasi Masjid” atau untuk “menambah jumlah surau yang dibenarkan untuk mengadakan Solat Jumaat”.

Begitu juga dengan janji-janji untuk “mewujudkan dana khas untuk menaik taraf pendidikan dan peraturan keselamatan sekolah agama agar memenuhi piawaian kebangsaan”, untuk “meningkatkan kualiti dan kepakaran pihak berkepentingan dalam pentadbiran Islam seperti imam, guru KAFA dan takmir, guru agama, pegawai syariah, Hakim Mahkamah Syariah di Akademi Latihan Islamik Malaysia (ALIM) dan Akademi Kehakiman Syariah Malaysia” atau untuk “menyediakan Kursus Latihan Intensif Bahasa Arab untuk membantu pemegang-pemegang Sijil Tinggi Agama Malaysia (STAM) lulus peperiksaan Imtihan Qabul, yang menjadi syarat utama kelayakan pendidikan tinggi di negara-negara Arab”.

Bagaimanapun, ramai daripada umat Islam di negara ini yang mahukan hak mereka untuk mengamalkan agama Islam secara keseluruhannya seperti yang disebut oleh Prof Tan Sri Dr Ahmad Ibrahim dijamin oleh Perlembagaan Persekutuan terlaksana dan perkara ini tidak akan terpenuh melalui hanya pemberian janji-janji kabur seperti “menubuhkan Jawatankuasa Menyelia Keharmonian Mahkamah Syariah dan Sivil” dan “menubuhkan Jawatankuasa untuk memperkasa Mahkamah Syariah” kerana pengukuran kejayaan kedua-dua janji ini teramat mudah sekali, iaitu sekadar penubuhan kedua-dua jawatankuasa tersebut.

Sebab itulah Manifesto Gagasan Sejahtera yang diumumkan oleh Pengerusinya, Datuk Seri Abdul Hadi Awang, pada 18 Mac 2018 lebih diyakini akan mampu menggamit sokongan pengundi Islam yang mengundi berdasarkan komitmen pihak yang diundi untuk memartabatkan Islam kerana Manifesto Gagasan Sejahtera ini tidak teragak-agak untuk memberikan komitmen penuh dalam aspek mendaulatkan Islam sebagai agama negara.

Ini kerana salah satu daripada tiga asas utama Manifesto Gagasan Sejahtera ini menyebut dengan jelas komitmen Gagasan Sejahtera untuk “memberikan peranan utama kepada Islam dengan tafsirannya yang sebenar dan selari dengan peruntukan perlembagaan bagi membina Malaysia Sejahtera”.

Begitu juga dengan salah satu daripada sembilan teras pentingnya, iaitu teras keenamnya, yang menyebut dengan jelas komitmen Gagasan Sejahtera dalam aspek “pengharmonian sistem perundangan dan tadbir urus negara selaras dengan kehendak Syariah”. Ini disusuli oleh kandungan dua daripada janji di dalam teras keenam Manifesto Gagasan Sejahtera ini yang turut menyebut dengan jelas komitmen Gagasan Sejahtera untuk “menjadikan Malaysia sebuah negara yang berkat, aman, makmur dan bebas jenayah menerusi pemerkasaan sistem perundangan dan pentadbiran yang selaras dengan tuntutan syariah yang diredhai Allah S.W.T” serta untuk “meluluskan pindaan Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) (1965) atau lebih dikenali sebagai Akta 355 ke arah memartabatkan syariah dan menaik taraf Mahkamah Syariah yang diyakini dapat mengekang industri maksiat”.

Begitu juga dengan salah satu daripada 20 tawaran utama Manifesto Gagasan Sejahtera ini yang menyebut dengan jelas komitmen Gagasan Sejahtera untuk “memperkasakan peruntukan Islam sebagai agama persekutuan dengan melaksanakan tuntutan Islam sebagai ad-Deen iaitu sistem yang melengkapi seluruh aspek kehidupan”.

DR KAMARUL ZAMAN YUSOFF - HARAKAHDAILY 8/4/2018

APABILA gendang dipalu:

Berikan komitmen sepenuhnya untuk membantu parti dengan penuh keikhlasan kerana ini mungkin bantuan kita yang terakhir, kita tidak pasti apakah akan masih hidup lagi pada masa mendatang.

Persiapkan dan laksanakan tugasan dengan seluruh kekuatan yang kita miliki, perkemaskan saf, atur strategi dengan berkesan kerana hanya dengan itu kita akan mendapat pertolongan dari Allah S.W.T.

Allah S.W.T mengasihi hamba-Nya yang berjuang di dalam saf yang tersusun rapi, jangan bekerja ikut nafsu sendiri, laksanakan mengikut perancangan dan arahan organisasi dengan sempurna, pasti kita akan dikasihi Allah S.W.T.

Hasil kerja yang baik dan cantik pasti akan dapat menarik perhatian, maka bukan sahaja kuantiti, mesti juga utamakan kualiti, ia adalah fitrah, kerana mata manusia suka memandang sesuatu yang cantik begitu juga hatinya akan gembira dan tenang dengan kecantikan.

Komunikasi adalah medium yang sangat penting, maka sampaikan dengan cara terbaik, pelihara lidah atau kata-kata, kerana ia adalah alat paling berkesan untuk melunakkan hati dan ia juga paling tajam untuk melukakan hati.

Sentiasalah menguntum senyum biarpun penat, kerana senyum itu menyenangkan, serius itu membimbangkan dan bengis itu menakutkan, senyum itu merapatkan, serius itu merenggangkan dan bengis itu menjauhkan. Selamat berjuang.

ROSLI ABDUL JABAR
Pesuruhjaya PAS Pahang - HARAKAHDAILY 8/4/2018 

More Articles ...