21
Sun, Jul
19 Artikel Baru

1. PAS mengucapkan setinggi-tinggi penghargaan kepada Agensi Penguatkuasa Maritim Malaysia (APMM) di atas usaha yang sepenuhnya bagi membanteras korupsi dan rasuah dalam agensi terbabit.

2. Hal ini telah dijelaskan oleh Datuk Seri Mohd Jamidan Abdullah, Timbalan Ketua Pesuruhjaya SPRM dalam akhbar New Straits Times pada 6 Julai bertajuk "MMEA Cleanest Government Agency, Zero Tolerance Towards Corruption: MACC".

3. Saya memandang usaha yang dilakukan oleh APMM wajar dicontohi oleh agensi-agensi kerajaan yang lain. Ketika pelbagai isu-isu rasuah, penyelewengan dan penyalahgunaan kuasa didedahkan oleh SPRM melibatkan pelbagai agensi kerajaan, APMM masih berupaya mengekalkan integriti yang tinggi dalam menjalankan tugasan mereka kepada negara.

4. Saya mengharapkan agar usaha ini diteruskan. Memerangi rasuah dan korupsi memerlukan kepada sikap transparensi yang tinggi dan terbuka. Islam memandang tinggi mereka yang menjalankan tugas dengan penuh amanah. Gejala rasuah dan korupsi perlu dibanteras bagi menjamin kelestarian pembangunan pada masa akan datang.

Sejahtera Bersama Islam

NASRUDIN HASSAN
Ketua Penerangan PAS Pusat
7 Julai 2017 / 13 Syawal 1438 - HARAKAHDAILY 7/7/2017

TERSEBAR dalam dunia maya sejak beberapa tahun lalu isu "komplot" pemimpin Thailand mencemarkan makanan dalam tin dengan darah pesakit HIV. Sebaran maya itu menjadi viral ke semua media termasuk facebook, twitter, blog, wechat, whatsapp dan lain-lain lagi. Kononnya juga tulisan itu menyandarkan Radio 1 FM terlibat dalam pengumuman kerajaan Thai tersebut. (Foto sekadar hiasan)

Saya kira sesiapa yang membuat sebaran tulisan tersebut sebelum membuat pengesahan kesahihan berita, bertabayyun dan berhati-hati dalam menyampaikan info sebegini, tidak bertanggungjawab.

Pertama, Radio 1 FM di Malaysia, tidak wujud pun nama rasmi sedemikian. Yang wujud adalah Radio Klasik Nasional atau RTM1. Radio 1 FM wujud hanya di Santa Catarina, Brazil. Agak tidak munasabah radio Brazil melaporkan berita itu dalam Bahasa Melayu.

Isu kedua, kaedah jangkitan HIV. Ia tidak boleh merebak melalui makanan. HIV hanya berjangkit melalui hubungan kelamin, suntikan jarum penagih dadah, pemindahan darah tercemar kuman HIV, dari ibu yang positif HIV kepada bayi dalam kandungan atau semasa menyusu badan. HIV tidak sesekali menular kepada orang melalui sentuhan kulit, ciuman, ludah, air kencing, najis atau penggunaan barang peribadi yang sama. Jauh sekali ia merebak melalui makanan. Lagipun virus HIV tidak kekal hidup lama di persekitaran lain (selain dari darah manusia atau susu).

Masyarakat umum perlu disedarkan bahaya jangkitan HIV melalui risiko-risiko yang saya sebutkan di atas itu berbanding dengan bahan makanan yang kononnya telah dicemari virus HIV.

dr suhazeliSaya yakin pihak berwajib seperti Kementerian Perdagangan, Kastam, Kementerian Kesihatan dan sebagainya mengambil tanggungjawab memastikan bahan makanan yang masuk ke negara kita melalui sempadan diperiksa dengan teliti. Operasi bersepadu yang dijalankan oleh pihak berwajib itu sudah memadai untuk merampas bahan makanan atau seumpamanya. Undang-undang negara kita sudah ada bagi memastikan tindakan tegas dikenakan jika pengimport membawa masuk makanan tanpa tapisan keselamatan yang ketat termasuk isu yang berkaitan dengan kesihatan makanan. Akta Makanan 1983 dan Peraturan-Peraturan Makanan 1985 digunakan pakai bagi menahan makanan luar yang tidak memenuhi kriteria. Antara kriteria dan langkah ke arah keselamatan makanan adalah pelabelan makanan, kebersihan makanan, pengawalan bahan tambahan dalam makanan, penggunakan racun perosak, dasar tentang bioteknologi dan garis panduan dalam pengurusan import dan eksport makanan dan pensijilan untuk makanan.

Semoga tiada lagi sebaran jangkitan HIV dalam tin ini selepas ini.

TANGGAL 7 Julai setiap tahun merupakan cuti umum di negeri Pulau Pinang bagi menyambut Hari Warisan Dunia (World Heritage Day). Bandaraya Georgetown yang ditubuhkan pada 1839 begitu kaya dengan warisan bahasa, budaya, tarian, pakaian, muzik, makanan termasuklah warisan bangunan dan seni bina.

Justeru itu, kawasan seluas 260 hektar dalam Georgetown telah diwartakan sebagai Tapak Warisan Dunia UNESCO yang terdapat di dalam pelbagai  bangunan dan tapak bersejarah bersejarah seperti Masjid Kapitan Keling, Masjid Lebuh Acheh, Padang Kota Cornwallis, Jeti Kampung Kongsi (Clan Jetty dan Chew Jetties) di Weld Quay, Little India, Padang Kota Lama, Dewan Sri Pinang (City Hall) dan lain-lain.  Kesemua tapak warisan tersebut wajar dipertahankan bukan sahaja sebagai tarikan pelancongan tetapi juga untuk tatapan generasi hadapan untuk lebih memahami sejarah dan keunikan negeri Pulau Pinang.

FortCornGambar kiri: Peta awal Kota Cornwallis oleh Kapten H.B Popham (1789) 

 

 

Gambar kanan: Tapak Warisan Dunia UNESCO-Georgetown; zon teras (jingga) dan zon penampan (hijau).TapakUnesco

Umum telah sedia maklum bahawa Georgetown ini telah mula dimajukan sebagai sebuah kota atau bandar pelabuhan pada 1786 oleh British melalui wakil Syarikat Hindia Timur iaitu Francis Light yang disebut sebagai ‘pengasas’ Pulau Pinang. Persoalannya, jika kita merasakan peri pentingnya untuk menjaga tapak warisan yang kebanyakan wujud selepas pendudukan British di Pulau Pinang, mengapakah usaha yang sama tidak diberikan untuk menjaga tapak warisan sejarah Pulau Pinang sebelum pendudukan British di negeri ini?

Selain Tanjong (kini Georgetown), terdapat begitu banyak sekali tapak warisan dan kampung tradisi yang telah pun wujud sejak ratusan lamanya serta diwarisi sehingga beberapa generasi. Kampung tradisi dan penempatan warisan seperti Kampung Tanjong Tokong, Kampung Batu Uban, Kampung Dalca, Kampung Dodol, Kampung Buah Pala, Kampung Makam, Kampung Bagan Dalam, Kampung Padang Benggali, Kampung Selut dan pelbagai kampung lagi bukan sahaja tidak pelihara malah sebahagian daripadanya telah pun lenyap.

KgJetiGambar kiri: Kampung Jeti Kongsi (Clan & Chew Jetties) di Weld Quay

KgTok

 

 

Gambar kanan: Kampung Tanjong Tokong suatu ketika dahulu (1906) sebelum lenyap ditelan arus pembangunan.

Ancaman kepupusan kampung-kampung tradisi terutamanya di daerah Timur Laut telah berlaku akibat pertembungan dengan aktiviti pesat pembangunan di negeri ini. Namun, faktor paling utama adalah tiadanya kesedaran dan sikap juling sejarah mengenai kepentingan nilai warisan yang wujud sekian lama khasnya sebelum era penjajahan British di Pulau Pinang. Pihak berkuasa tempatan (PBT) tidak peka sehingga tega memberikan kelulusan kepada projek pembangunan di tapak warisan kampung tradisi. Contohnya Kampung Batu Uban selaku penempatan terawal masyarakat di negeri ini masih boleh diselamatkan sekiranya pihak berkuasa menghormati nilai sejarah yang dimilikinya.

Biarpun tiada pihak yang boleh menghalang penjualan dan pembelian tanah di tapak warisan dan kampung tradisi ini, mekanisme untuk menyelamatkan tapak terbabit perlu diketengahkan oleh pihak berwajib. Umpamanya meminda undang-undang supaya jual beli tanah tapak warisan ini hanya boleh dilakukan kepada kerajaan negeri atau mengenakan terma tertentu seperti pemeliharaan kawasan bernilai sejarah tinggi sebelum mendapat kelulusan pihak berkuasa untuk proses jual beli tanah.

Selain daerah Timur Laut, kampung tradisi dan tapak warisan di daerah Barat Daya juga bakal berdepan risiko hilang dari peta akibat ancaman pembangunan yang tidak cakna nilai sejarah. Kampung tradisi seperti Kampung Sungai Tiram, Kampung Sungai Nibong Kecil, Kampung Binjal, Kampung Teluk Kumbar, Kampung Batu Maung, Kampung Permatang Damar Laut serta lain-lain telah dan bakal lenyap dengan pembinaan projek perumahan mewah seperti pembinaan kondominium di Kampung Sungai Nibong.

Selain itu, pelaksanaan projek Pelan Induk Pengangkutan Pulau Pinang (Penang Transport Master Plan) juga bakal meyumbang kepada hilangnya kampung tradisi di negeri ini kerana akan melibatkan bukan sahaja pengambilan tanah malah aktiviti penambakan laut. Skim Tambakan Selatan (South Reclaimation Scheme) umpamanya akan melibatkan penambakan laut yang membentuk tiga pulau buatan di selatan Pulau Pinang dengan jumlah keluasan hampir 1700 hektar.

Projek mega seperti New Smart Green City dan Waterfront Residential Area yang bakal dimajukan itu akan mengubah landskap di sekitar pekampungan yang ada di Bayan Lepas, Teluk Kumbar, Batu Maung, Gertak Sanggul, Balik Pulau sehinggalah ke Teluk Bahang. Tidak cukup dengan itu, projek-projek tersebut juga akan menjejaskan mata pencarian lebih daripada 300 keluarga nelayan serta memusnahkan ekosistem dan habitat hidupan air di sekitarnya.

SkimTamSkim Tambakan Selatan (South Reclamation Scheme): Pulau Buatan A, B dan C

Justeru itu, usaha mewartakan kampung-kampung tradisi di negeri Pulau Pinang di bawah Akta Warisan atau Enakmen Warisan Negeri Pulau Pinang 2011 harus digembeling sebagai langkah untuk mempertahankan bukan sahaja nilai sejarah asal Pulau Pinang malah kemandirian dan identiti masyarakat yang telah menetap di negeri ini sejak bergenerasi lamanya.

Maka langkah awal harus bermula dengan mewujudkan inventori kampung tradisi untuk diwartakan termasuk mendefinasikan maksud kampung tradisional kerana bukan semua 660 lebih kampung di Pulau Pinang boleh dianggap termasuk dalam kategori tersebut. Apabila usaha sebegini digerak dan dipastikan, barulah dikatakan warisan sejarah asal negeri Pulau Pinang benar-benar terpelihara dan dihargai secara seimbang dengan sejarah warisan tinggalan British pasca Francis Light.

Jika tidak, kita bakal mewariskan sisi tempang sejarah yang akan melahirkan generasi buta dan tuli sejarah sehingga mereka lupa identiti masyarakat malah mungkin merempat di tanah sendiri akibat tenggelam dengan arus pembagunan tanpa apresiasi sejarah.

DR MUHAMMAD ZABIDI
Exco Lajnah Tanah dan Peneroka Bandar
Dewan Pemuda Pas Negeri Pulau Pinang – HARAKAHDAILY 7/7/2017

SAMBUTAN Hari Bandar Warisan Dunia George Town tidak memberi erti dan hakikat yang penting kepada penduduk Pulau Pinang terhadap usaha memahami, memelihara dan memulihara nilai-nilai warisan apabila warisan sendiri tidak dihargai dan dipertahankan.

UsMFauziY1Sebaliknya ia hanya menghadirkan rasa jengkel dan terkilan apabila warisan pihak lain dikekal, dijamin dan dibanggakan, tetapi warisan sendiri bakal terkubur dan lenyap. Bukankah ini satu malapetaka kepada bangsa dan tanah air serta segala identiti dan sejarahnya?

Kita menyokong usaha untuk melihat semua unsur warisan terus berdiri menjadi sebahagian agenda semangat pembangunan bangsa dan negeri, serta mengambil iktibar yang ada padanya. Tetapi mengapa kerajaan negeri pimpinan DAP hanya bertumpu pada warisan kolonial peninggalan penjajah?

Adakah kerana ia mendatangkan ‘perolehan’ kepada kerajaan? Tiba-tiba kepada warisan sendiri cuba dihilangkan tanpa sesalan hingga sekali gus turut mengubah sosio-budaya dan ekonomi masyarakat di negeri ini. Seolah-olah juga membenarkan pandangan awam bahawa DAP pro kepada ‘pihak asing’.

Ketika pihak kerajaan boleh menjadi wakil UNESCO menjaga semua warisan yang ada, mengapa pula menjadi pengancam untuk menghilangkan dari peta segala warisan tradisi sendiri? Bukankah ini kontradik dan tentunya dipengaruhi kepentingan atau agenda tersembunyi?

Kami menggesa Ketua Menteri, Lim Guan Eng keluar dari topeng kepura-puraannya dengan setidaknya menjelaskan manifesto mereka pada PRU dahulu khususnya janji-janji berkaitan warisan. Malah, ke mana akhir tuju dari Enakmen Warisan Negeri Pulau Pinang 2011 yang pernah diwartakan?

Apakah semua itu sekadar mengaburi mata rakyat dan umpan PRU dan seterusnya akan kekal bersikap hipokrit lantaran haloba mengejar perolehan, lalu membunuh dan mematikan sendiri nilai bangsa dan negeri? Suatu masa, rakyat Pulau Pinang perlu menggantikan sambutan ini sebagai ‘ratapan’.

USTAZ MUHAMMAD FAUZI YUSOF
Pesuruhjaya
Badan Perhubungan PAS Negeri Pulau Pinang
6 Julai 2017 | 12 Syawwal 1438 – HARAKAHDAILY 6/7/2017

SUDAH agak lama saya tidak memberikan sebarang komentar mengenai isu Kristianisasi di dalam parti-parti politik, khususnya DAP. Ini kerana saya menunggu hasil siasatan pihak polis terhadap laporan saya ke atas Speaker Dewan Undangan Negeri Selangor, Hannah Yeoh, selain hasil siasatan pihak polis terhadap laporan saya ke atas Pengerusi PKR Sarawak, Baru Bian, selesai. Bagaimanapun, apabila dirujuk kepada pegawai penyiasat, saya dimaklumkan bahawa siasatan masih belum selesai dan akan mengambil sedikit masa.

Dalam pada itu, seorang pemimpin DAP Pulau Pinang bernama Joshua Woo Sze Zeng, seorang bekas pegawai khas Ahli Parlimen Bukit Mertajam, Steven Sim Chee Keong, yang  merupakan Ahli Majlis Perbandaran Seberang Perai yang baru dilantik bagi sesi 1 Januari 2017-31 Disember 2017, kelihatan terus-terusan membela DAP dan menghentam saya, selain Ketua Eksekutif Pusat Penyelidikan dan Advokasi Hak Asasi Manusia (CENTHRA), Azril Mohd Amin, di dalam pelbagai media di atas tulisan kami dalam isu Kristianisasi.

Selain provokasi di dalam media sosial, tulisan Joshua Woo turut diterbitkan oleh beberapa buah portal berita seperti Malay Mail Online dan Free Malaysia Today, antaranya adalah yang bertajuk “Three Things About ‘Evangelicalism’ Malaysians Should Know” pada 17 Jun, “CENTHRA’s Fondness To Scapegoat Evangelicalism” pada 4 Julai dan “I Will Quit DAP If It Is A Christian Party” pada 6 Julai. Melalui tulisan beliau ini, Joshua Woo cuba menggambarkan kononnya saya, selain Azril, jahil mengenai Kristianisasi dan DAP kononnya tidak terbabit dengan aktiviti ini.

Di dalam tulisan beliau pada 17 Jun, Joshua Woo umpamanya menyifatkan saya, selain Azril, sebagai “religious illiterate” dengan menyebut: “The controversy surrounding the “Jubilee Jerusalem” events, “Christian Dominionism,” and “Evangelicalism” has once again proved the poor level of religious literacy in general and inter-faith understanding in particular in the country. Turut disebut ialah: “Evangelicalism” is not an ideology about domineering the world, or support present-day Israel, or convert Muslims, or all of these combined.”

Di dalam tulisan beliau pada 4 Julai pula, Joshua Woo cuba memisahkan “local Christians” dari insiden pemelukan agama Kristian di Malaysia dengan menyebut: “In the present information age, people have easy access to knowledge of all religions. We can read up on the Internet or books, or watch online videos or listen to podcast to learn about whichever religion that we are curious about.” Tambah beliau: “Fault(ing) the local Christians’ propagation work as the cause of Muslims’ conversion seems to be an attempt to scapegoat the local Christians.”

Seterusnya, di dalam tulisan beliau pada 6 Julai, Joshua Woo melabelkan saya, dan mungkin juga Azril, sebagai “ignorant” dengan menyebut: “The allegation that DAP is a Christian political party or has a “Christian agenda” is the product of dual ignorance: ignorance of the party’s vision and political framework, and ignorance of how Christians relate to political activism. It is all the more surprising when such ignorance is displayed by university lecturers and directors of institutes and organisations that specialise in political analysis.”

Tulisan terbaru Joshua Woo ini memaksa saya memeriksa tulisan yang pernah beliau hasilkan selama ini bagi mencari sebab mengapa beliau kelihatan bersungguh-sungguh menghentam saya, selain Azril. Hasil pemeriksaan saya ini agak mengejutkan kerana rupa-rupanya beliau pernah menghasilkan dua buah buku yang diterbitkan di Singapura pada tahun 2011 (bertajuk “The Bible and the Ballot: Reflections on Christian Political Engagement in Malaysia”) dan pada tahun 2014 (bertajuk “The Gospel, Sociopolity, and Malaysian Society”).

Tertera dalam nota editor buku “The Gospel, Sociopolity, and Malaysian Society” ini pengakuan bahawa evangelis di Malaysia menekankan penglibatan politik sejak Pilihan Raya Umum 2008: “Since the 2008 General Elections, Malaysian evangelicals have embraced political involvement as an integral part of their mission while still remaining committed to the more traditional concerns for prayers and evangelism. For the first time in Malaysian history all segments of the Malaysian church are now committed to political involvement.”

Gesaan supaya gereja melibatkan diri di dalam politik turut ada di dalam blog beliau pada 17 Julai 2009 (Theology, Pulpit, And Socio-Polity): “I think the pulpit can and should be the avenue to preach on socio-political issues. Pulpits that have nothing to do with socio-political issues is denying Christ as the authority above all powers and principalities. And an apathetic pulpit is Christ-less.” Ia juga ada di dalam blog beliau pada 16 Oktober 2011: “The Church should not float above politics... The Church does not and should not be above politics”.

Menariknya, Joshua Woo, di dalam buku ini, walaupun menyebut “whether a country is a ‘Christian nation’ or not is merely a matter of lebelling”, “it says nothing about the state of the country” dan “hence it is out of mere ignorance when certain anti-Christian groups accuse Christian citizens of wanting to turn Malaysia into a ‘Christian nation’”, juga mengaku bahawa mungkin ada kumpulan Kristian yang berhasrat begitu: “Perhaps there are indeed Christian groups that harbour such desire (to turn Malaysia into a ‘Christian nation’)”.

Lebih menarik lagi ialah Joshua Woo, di dalam buku ini, memperkenalkan diri beliau sebagai seorang paderi: “A Presbyterian preacher, council member of the Synod Youth Council of the Presbyterian Church in Singapore, and part of the editorial committee of the denominational newsletter The Presbyterian Express”. Bahawa beliau seorang paderi dan evangelis turut diakui di dalam blog beliau pada 19 Julai 2012 (How To Decide Which (Pastoral?) Job To Take?) pada 30 Mei 2013 (My Experience With A Localized Face To Faith Program).

Dedah beliau di dalam blog beliau pada 4 Mei 2015 (A Word On Church Growth Methods), matlamat Kristian adalah menjadikan setiap orang penganutnya: “Christianity is a missionary faith. It aims to make everyone into Christ’s disciples. Thus, numerical growth is a major characteristic of the faith since its beginning. All believers are to share the gospel to everyone they know in order to increase kingdom membership. It is not difficult to achieve numerical growth because there are time-proven methods that guarantee increased membership.”

Dedah beliau di dalam blog beliau pada 2 Mac 2015 (A Response To Islamic Information & Services Foundation's Distribution Of Translated Quran) pula, Qur’an yang diedarkan secara percuma oleh Institut Kefahaman Islam (IKIM) perlu diambil oleh penganut Kristian bagi tujuan evangelical (for evangelical purpose). Tegas beliau: “Reading other religious texts help us to understand how best to communicate with the religious others when we share our perspective of Christianity. Besides facilitating mutual understanding, it also enables us to introduce our faith to them with illustrations and analogies that are relevant to them.”

Tambah beliau lagi, penganut Kristian tidak perlu menolak dari menggunakan dana yang dikeluarkan oleh kerajaan untuk menyebarkan Islam untuk kerja evangelisasi dan pembinaan keamanan Kristian: “Christians should not shy away from making use of the state’s designated funds for Islamic proselytisation for our own Christian evangelisation and peace-building work. If they distribute free Quran, we take and learn it. If they give out Islamic theological books, we include them in our seminaries’ library for research. If they have funds for further education in Islamic Studies, we take it and gain expertise in the field.”

Pendirian Joshua Woo terhadap sekularisme juga sangat menarik. Di dalam blog beliau pada 10 Januari 2010 (Secular & Non-Secular Polity Vis-A-Vis Inter-Religious Relation), beliau menyatakan Malaysia tidak pernah menjadi sebuah negara sekular (Malaysia has never been a secular state). Di dalam blog beliau pada 1 September 2010 (Secularists Are Often Clueless About The Real World) pula, beliau menghentam teruk golongan sekular dengan menyifatkan mereka “basically ignorant of the basic characteristic and nature of contemporary modern politics, including the one--secularism--which they are dedicated to propagate” dan dengan menggesa mereka “to come out from their coconut husk”.

Hakikat bahawa Joshua Woo melihat politik dari sudut keagamaan juga terlihat di dalam cara beliau mengaitkan Pilihan Raya Umum Ke-12 pada 8 Mac 2008 dengan ajaran agama Kristian. Tulis beliau di dalam blog beliau pada 7 Mac 2008 (Today's Friday, Tomorrow's Saturday, & SUNDAY Is Coming!), sehari sebelum hari pengundian: “I've just arrived home this morning for tomorrow. Not a mere 'tomorrow' as in a particular event which is taking place tomorrow, namely the national election. But for the 'tomorrow' which Jesus saw, which His disciples experienced, which Malaysia desperately need and deprived of.”   

Apa pun, pendedahan beliau mengenai Ahli Parlimen Bukit Mertajam, Steven Sim Chee Keong, yang beliau sifatkan di dalam blog beliau pada 3 September 2009 (TTC's Day Of Prayer 2009) sebagai “is always around”, pada 23 November 2009 (Friedrich Ebert Stifung Conference In Penang) sebagai “a Christian” dan pada 12 November 2014 (Faith, Reason, And Feminist Movement: Letter To Boo Su-Lyn) sebagai “my very good friend”, adalah jauh lebih menarik. Ini kerana beliau memperkenalkan Steven Sim di dalam blog beliau pada 31 Disember 2005 sebagai seorang pendakyah Kristian, atau lebih tepat, “a missionary (or missionary pastor to be) who just got back from a mission conference in Africa”.

Malah, Joshua Woo mendedahkan di dalam blog beliau pada 3 November 2009 (Here And There) mengenai betapa beliau menghabiskan satu minggu untuk mengarang bersama Steven Sim “a theological response towards Malaysia's 2010 Budget”. Sesuai dengan namanya, tulisan yang disiarkan di dalam laman web The Micah Mandate pada 4 November 2009 ini mengulas kandungan Bajet Malaysia 2010 dari sudut keagamaan, iaitu agama Kristian. Selain diselang-selikan dengan petikan dari Bible, tulisan ini mempersoalkan keistimewaan sosio-ekonomi dan politik Bumiputera: “We are still seeing racial categorization in our economy. Malaysians are still divided into Bumiputera and non-Bumiputera, with the former accorded certain socio-economic and political privileges such as quotas and special subsidies.”

Turut disebut di dalam ulasan ke atas kandungan Bajet Malaysia 2010 ini adalah keperluan untuk gereja bukan sahaja mencari rekrut, tetapi turut terlibat dalam politik secara praktikal: “Our reaching out has been restricted to “reaching out to bring ’em in”, our evangelism, proclaiming of the good news, has been restricted to holy club recruitment drives. With many Christians taking up the challenge of participation rather than isolation, especially in the arena of politics, it is crucial for the Church to be able to bless their endeavors not merely with words and prayers, but also by theological praxis (actions/practices).”

Joshua Woo juga mendedahkan di dalam blog beliau pada 12 November 2014 (Faith, Reason, And Feminist Movement: Letter To Boo Su-Lyn) mengenai betapa, sejak terlibat di dalam politik dan menjadi Ahli Parlimen, Steven Sim menjadikan kesaksamaan gender salah satu keutamaan beliau, termasuk di dalam Majlis Perbandaran Seberang Perai, dan betapa ini diasaskan kepada ajaran Kristian: “When I ask him what inspires his activism for gender equality, without hesitation he replies that it is the "Jewish prophetic tradition" mirrored through the life of Jesus Christ. In particular, the passage of Micah 6:8, "[W]hat does the Lord require of you? To act justly and to love mercy and to walk humbly with your God." Here is someone whose advocacy for equality is based on the Christian tradition.”

Saya sebenarnya cukup pelik dengan cara Joshua Woo cuba berlagak sebagai pakar dalam bidang agama Kristian walhal sewaktu belajar selama tiga tahun di Trinity Theological College, Singapura, dahulu beliau mengaku beliau hanya mendapat gred rendah yang menyebabkan beliau tidak dapat memohon untuk menyambung pengajian ke peringkat lebih tinggi. Ini terkandung di dalam blog beliau pada 20 Januari 2011 (Second Year, Second Semester): “And due to that my overall grade is affected. I got comments that my assignment had no theological reflection, empirical support, etc. Now I can't even apply for postgraduate studies as my grade doesn't meet the minimal requirement (which I was told is B+).”

Begitu juga dengan cara beliau mewarwarkan diri beliau sebagai “an alumni of Cambridge University’s Inter-Faith Programme” walhal program itu hanya mengambil masa selama tiga minggu sahaja berbanding pengajian selama tiga tahun dengan gred rendah beliau di Trinity Theological College, Singapura, yang tidak pula diwarwarkan. Kisah beliau di Cambridge University ini ada di dalam blog beliau pada 31 Disember 2013 (Gratitude For 2013): “I received scholarship from Cambridge University to attend their summer school on inter-faith issues. It was a great experience to study at one of the top universities in the world. I vividly remember the moment I first saw Cambridge on the bus. My heart was filled with so much joy that I couldn't stop thanking God for the opportunity. David Ford, the Regius Professor of Divinity, gave me a ride to the Madingley Hall, where the program was held. Jews, Christians, and Muslims spent 3 weeks learning, engaging, eating, and living together.”

Turut tidak diwarwarkan adalah hakikat betapa Joshua Woo menghabiskan masa selama 12 tahun di Singapura, 5 tahun daripadanya bekerja di sebuah institusi Kristian (ORTV), 3 tahun daripadanya belajar di sebuah institusi pengajian tinggi Kristian (TTC) dan entah berapa tahun daripadanya menjadi paderi di sebuah gereja Kristian (TPC). Turut tidak diwarwarkan adalah hakikat betapa Joshua Woo sering memuja pemimpin Singapura, terutamanya Lee Kuan Yew, malah menyambut jubli emas Singapura, dan mengeji pemimpin Malaysia (lihat antaranya di dalam blog beliau pada 10 Februari 2008 (Why Can't Both?), pada 30 Oktober 2014 (SG50 And Christianity's Jubilee), pada 9 April 2015 (Michael Barr Twisting Lee Kuan Yew's Words?) dan pada 12 Ogos 2015 (Back To Singapore During SG50 Weekend).

Nota: Sebelum menjadi Ahli Parlimen Bukit Mertajam, Steven Sim adalah bekas Pegawai Khas Ahli Parlimen Bukit Mertajam, Chong Eng, dan bekas Ahli Majlis Perbandaran Seberang Perai sebagaimana Joshua Woo adalah bekas Pegawai Khas Ahli Parlimen Bukit Mertajam, Steven Sim, dan sekarang adalah Ahli Majlis Perbandaran Seberang Perai. – HARAKAHDAILY 7/7/2017

SOSOK ini terus menjadi kenangan kolektif kita semua. Menjadi aktivis semenjak zaman remaja, idealis kampus serta aktivis yang berani mendombrak kezaliman sehingga mendekam dalam tahanan ISA. Ustaz Dato' Abu Bakar Chik adalah kejora di langit malam yang menghiasi rentang perjuangan PAS lebih tiga dekad. Memimpin anak-anak muda, bahkan dengan gaya pemberani serta tegas, beliau singa jalan raya yang memimpin puluhan siri bantahan awam di negara ini. Watak pemberani yang dikacuk dengan sifat dahagakan ilmu pengetahuan, beliau adalah calon Doktorat UNISEL sehinggalah beberapa hari sebelum Ramadhan tiga tahun yang lepas dijemput Ilahi kembali ke negeri abadi. Masa yang pantas bergulir dalam tempoh tiga tahun ini sehingga kita merasakan bahawa beliau baru sahaja meninggalkan kita dengan senyuman khasnya itu.

Tokoh ini bukan kepalang iltizamnya dengan perjuangan Islam semenjak zaman remaja, menjadi nukleus awal ABIM di Terengganu dalam dekad 70-an bersama Dr Abu Bakar Abdullah, Hj Husien Ismail, Cikgu Sapinah Jusoh, dan lain-lain anak muda berjiwa Islam yang sedang dibius semangaat kebangkitan Islam. Beliau dan teman-temannya telah menubuhkan Institut Berakan, sebuah sekolah tajnid yang menawarkan pendidikan kepada anak-anak remaja di pinggir bandar Kuala Terengganu. Pusat kaderisasi dakwah itu akhirnya dirobohkan oleh regim BN pada tahun 1991. Beliau dan teman-temannya dengan pantas mendirikan semula wadah pendidikan ummah ini, kini kompleks MTT Tok Jiring yang bersebelahan dengan kediamannya adalah salah satu mercu tanda pendidikan Islam di Terengganu.

Almarhum menjadi pemimpin PMUKM semasa mencicip ilmu di kampus Bangi itu, bergraduat dengan Ijazah Kepujian Kelas Pertama dalam bidang Pengajian Islam. Pernah juga bermukim ilmu di Universiti Islam di Sudan dalam bidang Bahasa Arab (1995-1996) dan juga sebuah Universiti di Amerika Syarikat dalam Bahasa Inggeris pada tahun 1987 sehingga 1988 kegigihannya menuntut ilmu tidak pernah berhenti, termasuk mengarang banyak kertas kerja pembinaan jamaah dan juga buku-buku untuk mencerahkan ahli tentang tasawwur perjuangan Islam.

Beliau menyertai PAS dalam tahun 1981, seterusnya bertanding dalam PRU 1982 dan memenangi DUN Jeram. Ikon anak muda Malaysia ini, yang juga ketua Pemuda PAS Terengganu itu ditahan di khemah politik ISA, mendekam di Kamunting selama dua tahun pada tahun 1984. Sekali lagi namanya mencuat untuk ditahan dalam operasi Lalang pada tahun 1987. Almarhum menjadi Ketua Dewan Pemuda PAS Pusat yang ke-13, mengasaskan banyak institusi semasa membahterai pemuda termasuk Jabatan Pelajar, PASTI, JKS, SRIP dan pelbagai lagi.
Ustaz menang kali kedua dalam PRU tahun 1999 di DUN Batu Rakit, seterusnya dilantik sebagai Exco Kerajaan Terengganu dan memegang Potfolio Pertanian. Beliau tak kering idea, bak sumur jernih yang sentiasa mengalir, mendamaikan sukma. Saya teringat almarhum menemankan saya makan tengah hari usai, Program Seminar Gejala Sosial di MTT Tok Jiring, anjuran Itqanul Muluk, sebuah badan pemikir yang almarhum sendiri asaskan. Lontaran idea beliau untuk menjadikan parti Islam sebagai wadah intelektual ummah, membaca unjuran strategik perjuangan Islam di negara ini seolah-olah beliau masih memimpin Dewan Pemuda PAS Pusat. Usia 64 tahun bukanlah alasan untuk bermalasan dan memberikan alasan, itulah kekanda saya, Ustaz ABC. Saya tertampar malu jika berada bersamanya, dalam apa jua kondisi, tak mampu menandingi semangat juang yang tersepuh puluhan tahun.

Ustaz Abu Bakar Chik adalah antara pengasas Maahad Darul Quran Rusila pada tahun 1985, bersama Tuan Guru Haji Hadi, Ustaz Harun Taib, Ustaz Awang Nasruddin Abu Bakar, Ustaz Hussein Awang dan menjadi sebuah sekolah kader terbesar PAS. Beliau juga terlibat mengasaskan Darul Taqwa Kuala Nerus, sekolah rendah Islam di bawah Dewan Ulamak PAS Terengganu. Kecintaan almarhum kepada dunia pendidikan menyebabkan jamaah memberikan amanah beberapa penggal kepadanya untuk mempengerusikan Lujnah Pendidikan PAS Pusat.

Almarhum begitu sinonim dengan demonstrasi kebangkitan rakyat, bermandi tembakan air kimia FRU dan disiram gas pemedih mata, beliau tak lelah menyemangati anak-anak muda, bahkan program terakhirnya ialah bersama ARC, sebelum menghembuskan nafas terakhir iaitu bersama anak muda Islam di Selangor. Generasi pemuda PAS di era beliau ialah yang paling cemerlang, menjuarai isu ummah, menjadi pendesak yang berkesan, mencetak kader-kader dakwah PAS dalam dan luar negara, membina jaringan sivil sebagai jambatan PAS dengan masyarakat serta meletakkan pendidikan sebagai tunjang utama gerakan.

Terlalu banyak yang perlu saya coretkan untuk sosok pejuang yang merupakan murabbi, kekanda, teman baik saya ini, namun saya mengejar masa untuk menziarahi jenazah almarhum di Terengganu. Sejujurnya, Dato Abu Bakar adalah sumber inspirasi yang tak pernah malap, sehingga kami generasi pemuda Islam dekad 90-an, menggelarkannya secara diam "alfatihah", kerana almarhum pantang berkumpul lebih tiga orang, akan terus membuka majlis dengan ummul kitab. Maknanya kami akan terus bermesyuarat untuk merancang pelbagai program jamaah Islam tercinta ini. Alfatihah buat maestro perjuangan, kami akan terus menyambung legasi perjuangan Islam ini sehingga nafas terakhir. - HARAKAHDAILY 6/7/2017

LANGKAH Jabatan Perkhidmatan Awam (JPA) melonggarkan syarat lulus Bahasa Melayu (BM) Sijil Pelajaran Malaysia (SPM) bagi lantikan Pegawai Perubatan Gred UD41 secara kontrak hampir menjadi ‘tragedi’ yang berpunca dari sikap kerajaan sendiri. Pihak kerajaan yang memulakan tindakan merendahkan martabat Bahasa Kebangsaan sebagai identiti sebenar bangsa dan negara.

UsHisham1Syarat oleh JPA itu hakikatnya adalah ‘jelmaan’ dari pelaksanaan Pengajaran dan Pembelajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris (PPSMI) dan Program Dwi Bahasa (DLP). Malah, sekiranya tidak dibendung atau dihentikan segera, ia akan menular kepada tuntutan lain yang mahu mengesampingkan atau meremehkan kepentingan BM.

Sewajarnya dalam konteks pembinaan bangsa dan negara, soal ini tidak perlu dirobek dan dikompromikan lagi. Ia wajib berdiri sebagai ketetapan yang tidak harus digugat oleh sebarang keperluan. Sepatutnya, setiap pelaksanaan di dalam seluruh rangkaian sistem dan polisi harus berpaksikan kepada BM sebagai syarat dan keperluan utama yang dipertegaskan.

Ketidakselarasan penjelasan yang berlaku antara JPA, Kementerian Kesihatan dan Ketua Setiausaha Negara juga merupakan hiruk pikuk memalukan. Ia seakan mengulang pembatalan oleh Kementerian Kewangan terhadap senarai 60 barangan yang dikenakan Cukai Barangan dan Perkhidmatan (GST) yang diumumkan Jabatan Kastam DiRaja Malaysia baru-baru ini.

Perkara melibatkan dasar negara dan kepentingan awam tidak harus menjadi pertaruhan atau tidak acuh dalam menanganinya. Ia juga sama sekali perlu dijauhi dari eksperimen politik dan dwi-standard yang mengundang ketidaksaksamaan dan ketidakharmonian. Jangan nanti kerajaan dilihat seperti ‘ketam mengajar anaknya berjalan’.

Oleh itu kami mengharap agar perkara ini menjadi pengajaran berguna buat kerajaan dan segera memperbaiki kesilapan yang telah dilakukan serta tidak ‘memangsakan’ perkhidmatan dan penjawat awam atau pihak terlibat. Bagaimanapun langkah pembetulan oleh Kabinet mempertegaskan syarat wajib lulus sebagaimana diumumkan Menteri Kesihatan amat-amat dialukan.

Sebagai saranan terhadap masalah yang telah berlaku, kami syorkan supaya pihak kerajaan menyediakan mekanisme dan prasarana atau kemudahan bagi membolehkan peperiksaan berkaitan diadakan pada masa dan lokasi lebih banyak. Antaranya ditawarkan dua kali setahun dan dijalankan juga di premis Kedutaan Malaysia di luar negara bagi calon-calon di sana.

USTAZ HISHAMUDDIN ABDUL KARIM
Ketua Penerangan
Dewan Pemuda PAS Malaysia
6 Julai 2017 | 12 Syawwal 1438 – HARAKAHDAILY  6/7/2017

More Articles ...