KHALIFAH adalah ketua bagi orang beriman atau disebut Amirul Mukminin yang menggantikan tugas-tugas Kenabian dalam memimpin umat untuk menegakkan hukum agama dan mentadbir urusan dunia dengan Islam. Dalam sejarah Islam, selepas kewafatan Nabi S.A.W pada 632M, kepemimpinan umat digantikan oleh Khulafa' ar-Rasyidin (632-661M), Daulah Umayyah (661-750M), Daulah Abbasiyah (750-1517M) dan Daulah Othmaniyah (1517-1924M).

Pada zaman Abbasiyah, muncul beberapa kerajaan yang penting termasuklah Daulah Saljuk (1037-1194M) dan Daulah Mamalik (1250-1517M) yang merupakan nadi Daulah Abbasiyah. Pada masa yang sama, muncul pula beberapa daulah yang mengisytiharkan mereka sebagai khalifah berasingan iaitu Daulah Fatimiyah (909-1171M), Daulah Umayyah Andalusia (929-1031M) dan Daulah Muwahidun (1143-1269M). Kebangkitan Daulah Islamiyah Melayuwiyah meliputi era Daulah Abasiyah di Baghdad (750-1258M) hinggalah munculnya Daulah Fatimiyah, Umayyah Andalus, Saljuk dan Mamalik, sebelum kebangkitan Daulah Othmaniyah pada 1299M.

Kemunculan awal Daulah Islam di Alam Melayu bermula dengan tertubuhnya Kerajaan Perlak pada 840M, diikuti oleh Kerajaan Samudera-Pasai pada 1267M. Adapun peng-Islaman Tidore (1081M), Leran (1101M), Kedah (1136M), Jawaka (1253M), Ternate (1257M), Champa (1360M), Brunei (1363M) dan Sulu (1405M) adalah belum jelas pembentukan daulahnya, walaupun ada bukti pelaksanaan Syariat di Kelantan (1181M) dan Terengganu (1303M).

Sehingga memasuki abad ke-15M, boleh dikatakan daulah yang nyata hanya wujud di Aceh, sehinggalah bangkitnya Melaka sebagai Kerajaan Islam pada 1414M. Melaka melanjutkan peranan Aceh sebagai Daulah Islam sepanjang abad ke-15M. Mengikuti Melaka kemudiannya ialah Pattani (1457M), Demak (1478M), Aceh (1496) dan Johor-Riau (1528M). Sebagai Daulah Islam, kerajaan-kerajaan ini mempunyai hubungan dengan khalifah yang berpusat di Barat Asia dari masa ke masa, selain hubungan dengan Wilayah Islam yang lain.

Pengaruh khalifah terhadap Daulah Islamiyah Melayuwiyah

Kedudukan Khalifah Islam di Madinah (632-655M), Kufah (655-661M) dan Damsyik (661-750M) telah menjadikan Islam sebagai kuasa politik yang baru, sedangkan di Alam Melayu muncul Kerajaan Sriwijaya sebagai sebuah empayar kelautan. Pada zaman Sri Indrawarman, telah berlaku hubungan dengan khalifah Islam di Damsyik. Inilah hubungan terawal orang Melayu dengan Khalifah Islam, sebelum utusan-utusan dakwah dihantar pada abad ke-9 Masehi dan berjaya mendirikan daulah di Perlak pada 840M.

Pengaruh kekhalifahan Islam ke atas Alam Melayu dapat dilihat dengan jelas pada gelaran yang dipakai oleh pemerintah seperti di Kelantan pada 1181M bergelar "al-Mutawakkil ala Allah" iaitu menyamai sistem gelaran Daulah Abbasiyah Baghdad. Bahkan gelaran al-Mutawakkil telah digunakan oleh Khalifah Abbasiyah di Baghdad, iaitu al-Mutawakkil (847-861M) serta Khalifah Abbasiyah di Kaherah, al-Mutawakkil I (1362-1383M), al-Mutawakkil II (1479-1497M) dan al-Mutawakkil III (1506-1517M).

Sedangkan gelaran al-Malik yang digunakan di Samudera-Pasai menyamai gelaran Raja-raja Kerajaan Ayubiyah dan Mamalik di Mesir. Gelaran Maliku as-Salleh (1287-1297M) di Pasai menyamai Maliku as-Salleh (m. 1249M), Sultan terakhir Ayubiyah, manakala Maliku az-Zahir I (1297-1326M) dan Maliku az-Zahir II (1330-1346M), mengikuti nama Maliku az-Zahir Baybras (m. 1278M), salah seorang Sultan Mamalik yang terkenal di Mesir.

Satu aspek yang penting juga dalam pemakaian gelaran bagi Sultan-sultan di Nusantara ialah memperlihatkan ciri-ciri daulat melalui gelaran "Zilalullah fil Ardh" (bayangan Allah di muka bumi), "Zilalullah fil Alam (bayangan Allah di alam buana), "Khalifatullah" (wakil Allah), "Tabdil ar-Rasul" (pengganti Rasul) dan "Khalifatul Mukminin." Gelaran-gelaran memperlihatkan pengaruh kekhalifahan Islam, selain gelaran al-Malik dan as-Sultan.

Pada zaman Melaka, Sultan Mahmud Shah (1488-1511M) menggunakan gelaran Khalifah al-Mukminin, sedangkan di Pahang, Sultan Abdul Ghafur (1592-1614M) bergelar khalifah. Dalam Kesultanan Sulu, Sultan Azimuddin I (1735-1748M) bergelar Amirul Mukminin, sedangkan Sultan Abdul Rahman (1659-1706M) bergelar Khalifah al-Mukminin. Di Ternate, Sultannya pernah bergelar Khalifah ar-Rasyid, manakala Sultan Pattani yang pertama, Sultan lsmail Shah bergelar Zilalullah fil Alam. Gelaran Khalifatullah pula digunakan oleh Raja-raja Jogjakarta sejak Amangkurat IV (1719-1724M), sedangkan Kesultanan Ternate menggunakan gelaran Tabdil ar-Rasul.

Peranan khalifah dalam pembentukan Daulah Islamiyah Melayuwiyah

Hubungan dan pengaruh kekhalifahan Islam ke atas Alam Melayu telah mewujudkan beberapa peranan dalam pembentukan Daulah Islam. Antara peranan besar ialah gerakan dakwah, bermula dari pengiriman pendakwah-pendakwah dari Makkah, Jeddah, Yaman, Parsi dan India untuk menyebarkan Islam hinggalah terbentuknya Majlis Dakwah Wali Songo pada 1404M. Sokongan Kerajaan-kerajaan Islam dari Barat Asia ke atas program-program pendidikan Islam termasuk penubuhan dayah di Aceh, pesantren di Jawa dan pondok di Pattani telah membolehkan Islam berkembang dengan pesat.

Tidak dinafikan juga, kekuatan ini adalah kesan hubungan diplomatik antara Kerajaan-kerajaan Islam di Alam Melayu dengan empayar-empayar dan Khalifah Islam. Kedatangan Raja-raja Melayu ke Makkah untuk mengerjakan haji, melawat Kerajaan-kerajaan Islam dan "menerima daulat" sangat membantu proses pembinaan ini, di samping lawatan pembesar seperti kunjungan Hang Tuah ke Kesultanan Delhi di India dan Sultan Rom (Othmaniyah) di Turki. Beberapa Sultan seperti Sultan Abdul Kahar (1651-1682M) dari Banten, Sultan Abdul Malik Said (1639-1653M) dari Gowa dan Sultan Agung dari Mataram (1613-1646M) telah mendapat gelaran Sultan daripada penguasa Makkah.

Selain pengukuhan dalam bentuk daulat, khalifah juga terlibat secara langsung dalam mempertahankan negara daripada ancaman musuh. Hal yang paling jelas adalah pengiriman senjata dan armada laut ke Melaka dan Aceh dalam menghadapi penjajahah Barat. Maka dalam konteks inilah, apabila kita meneliti perkembangan Islam di Nusantara, pengiktirafan orang Melayu terhadap para khalifah telah berlaku sama ada yang berpusat di Makkah (Syarif Makkah - wakil khalifah) atau Kaherah (zaman Fatimiyah, Ayubiyah dan Mamalik) dan juga Istanbul (era Othmaniyah). Sultan Rom (atau Ruhum) adalah Raja terbesar dalam ungkapan pemikiran Melayu, sehingga keturunan Raja-raja yang dicatat dalam hikayat dan kronik Melayu mengaitkan Raja-raja dengan Iskandar Zulkarnain dan Sultan Rom. Inilah pemikiran baru dalam membawahkan kepercayaan lama bahawa Raja Cham di Indo-China dan Raja Kertagama di Jawa berasal dari keturunan dewa Siva, manakala Raja Airlangga di Jawa berketurunan dewa Visnu.

Aceh: Duta khalifah di Alam Melayu

Aceh adalah Wilayah Nusantara yang terawal menerima Islam dan berdirinya daulah. Bermula dengan Perlak pada 840M, kemudian muncul Kerajaan-kerajaan Islam yang kecil seperti Daya dan Lamuri, sebelum bangkitnya Samudera-Pasai. Kemudian, pada hujung era Melaka, Kesultanan Aceh pula muncul sebagai kuasa politik Islam terbesar di Nusantara. Faktor kedudukan geografi sangat membantu Aceh dalam soal ini.

Ia bukan sahaja negeri yang paling Utara dan hampir dengan India dan Arab, tetapi juga merupakan pintu masuk ke Selat Melaka yang menjadi nadi perdagangan itu. Pada saat berdirinya Aceh pada 1496M, Kerajaan Mamalik-Abbasiyah sedang melemah di Mesir, begitu juga Kerajaan Delhi Lodi (1451-1526M). Pada 1517M, Daulah Othmaniyah telah mengambil alih kekhalifahan dari Daulah Abbasiyah, sedangkan keruntuhan Kerajaan Lodi pada 1526 telah digantikan oleh Empayar Mongol yang terkenal itu. Kemunculan Daulah Othmaniyah dan Empayar Mongol ini telah memberi kekuatan kepada Aceh yang telah lama mempunyai hubungan dengan kedua-dua wilayah tersebut, khusus dalam menghadapi kemaraan Barat.

Kebangkitan Daulah Othmaniyah sebagai khalifah baru umat Islam berlaku selepas kejatuhan Granada pada 1492M, Goa, India (1508M) dan Melaka (1511M). Bagi mengukuhkan kedudukan politik umat Islam, lima buah kota telah menjadi induk bagi kekhalifahan yang baru iaitu Istanbul (Kota Othmaniyah), Fez (Kota Saadi) Esfahan (Kota Shafawi), Agra (Kota Mongol) dan Banda Aceh (Kota Aceh). Aceh mewakili Khalifah Othmaniyah bagi seluruh kepentingan umat Islam di Alam Melayu. Sultan Aceh diiktiraf sebagai duta atau wakil khalifah untuk Nusantara sejak ke-16M.

Atas sebab itu, Aceh bukan sahaja mempunyai hubungan diplomatik dengan Istanbul, tetapi turut menerima bantuan ketenteraan dan persenjataan dalam menghadapi Portugis di Melaka. Para ulamak juga dikirimkan ke Aceh dari kalangan ulamak Arab, India, Parsi dan Turki sendiri. Peranan utama Aceh adalah menguasai perdagangan dan melindungi Nusantara daripada kemasukan penjajah Barat, selain mengembangkan dakwah Islam. Peranan Aceh dalam membebaskan Melaka dari tangan Portugis telah membawa kepada Perang Tiga Segi, selain mengelakkan Semenanjung Tanah Melayu, Sumatera dan Jawa dikuasai oleh Portugis. Sedangkan dalam dakwah, Aceh diketahui mengirimkan pendakwah ke Kelantan, Champa, Jawa, Sulawesi dan lain-lain yang akhirnya menjadikan seluruh Alam Melayu sebagai Wilayah Islam.

MOHD FADLI GHANI
Pusat Penyelidikan PAS
11 Syawal 1439 / 25 Jun 2018 - HARAKAHDAILY 26/6/2018

KEDUDUKAN dan martabat Bahasa Malaysia sebagai Bahasa Kebangsaan mesti terus dipelihara dan diperkasa sebagai jati diri dan identiti utama negara ini. Malah, ia telah menjadi penyatu penting perpaduan dan keharmonian pelbagai bangsa serta kaum yang wujud di Malaysia sejak kedaulatan ini dibentuk.

Penggunaannya dalam semua urusan negara adalah selaras peruntukan di dalam Perlembagaan Malaysia; Perkara 152 (1) (a) jelas menyebut Bahasa Melayu perlu digunakan serta diutamakan dalam urusan rasmi Kerajaan. Bahkan selari dengan Akta Bahasa Kebangsaan 1963/67 serta dalam semua pekeliling Kerajaan.

Oleh itu, seluruh warganegara, lebih-lebih lagi pihak Kerajaan, mestilah memastikan penggunaannya sebagai bahasa utama dalam pertuturan dan tulis rasmi serta awam. Maka wajib Menteri Kewangan menilai tindakannya mengguna Bahasa Mandarin sebagai salah satu medium utama Kementerian itu.

Tidak dinafikan bahasa lain bangsa Malaysia adalah penting dan PAS menyokong penuh penggunaan bahasa ibunda terutama dalam pendidikan. Tetapi mengesampingkan keutamaan Bahasa Kebangsaan dalam urusan rasmi adalah tindakan mencabar dan memperlekehkan tonggak negara ini sendiri.

Kami berpendapat tidak salah mengeluarkan terjemahan dalam pelbagai bahasa bagi memberi lebih kefahaman terhadap sesuatu perkara, terutama polisi Kementerian ataupun Kerajaan. Namun biarlah ia berdasarkan keperluan dan bukannya dijadikan keutamaan, di mana tentunya dalam hal ini Kerajaan sendiri wajib menjadi contoh.

Kami menyeru semua pihak agar menumpukan kepada pembangunan negara, memakmur dan mengharmonikan masyarakat. Pilihan raya telah tamat dan keputusan telah muktamad. Cukuplah 'politiking' tanpa mengira waktu, di mana sekarang adalah masa untuk berkerja.

Rakyat amat memerlukan perhatian dari segenap sudut dan mendambakan perubahan sebagaimana undi yang telah mereka terjemahkan pada PRU14 lalu. Hargailah sokongan rakyat dan tunaikanlah janji-janji telah diberikan tanpa alasan dan dalih lagi. Usah hanya “Menang sorak, kampung tergadai".

"Sejahtera Bersama Islam"
"Mara Menuju Cita"

YB USTAZ MUHAMMAD KHALIL ABDUL HADI
Ketua Pemuda
Dewan Pemuda PAS Malaysia - HARAKAHDAILY 26/6/2018

UNTUK mengurangkan subsidi padi, Kerajaan PH syorkan sawah padi ditanam halia, cili, derian, manggis, nyoq dan tembikai kerana harga sayur dan buah lebih baik daripada padi. Diet rakyat patut diubah, rakyat lebih sihat, sawah-sawah perlu ditukar menjadi kebun dan dusun. Sungguh mengharukan.

Secara paling primitif, durian, manggis, durian belanda, halia, cabai, sayur-sayuran boleh bertahan berapa lama sebelum busuk dan buruk berbanding padi dalam jelapang? Tak payah bincang lagi pasal strategi pemasaran, harga dan kualiti produk gantian itu, durian jenis apa boleh tanam tanah selut sawah padi? Kerajaan pun boleh buka cool storage dan peti ais di tiap-tiap kampung, sumber pendapatan baru kerajaan boleh dijana daripada sewaan cool storage. Sungguh mengujakan.

Tak payah bincang lagi pasal food security, peperangan, bencana alam, kemarau, kebuluran. Sembang saja tajuk hasrat kerajaan untuk menarik balik subsidi padi supaya kerajaan dapat jimatkan duit, pendapatan pesawah boleh melonjak daripada tanaman halia dan cabai dalam petak bendang.

Pemikiran dari luar (k)otak ini jugak boleh mengurangkan belanja pengairan, empangan, simpanan dan tadahan. Mada dan Kada pun boleh dilupuskan. Lebih banyak belanja dapat dijimatkan. Sayuran sawi, halia, cabai, tembikai dan durian manggis pun akan lebih subur kalau terendam beberapa hari dalam limpahan air dalam petak bendang.

Bagi tanah-tanah selut yang rendah, pesawah boleh membeli beberapa buah bukit dan gunung untuk menimbus sawah menjadi daratan kerana kos menambun tanah dalam sawah hanyalah sekali ganda harga tanah sawah. Pendapatan mereka tentu akan meningkat. Harga bukit dan gunung boleh dibayar dengan keuntungan menjual durian, manggis, halia dan cabai.

Pencadang-pencadang yang brilliant ini semuanya mantan broker trekta dan broker mesin padi yang menjadi Gabenor Bank Negara berbapakan Profesor DiRaja terkemuka, bilionair taikun gula yang menetap di Hong Kong, Tauke bank komersil luar negara dan saudagar garam sebelum dan selepas menjadi Menteri Kewangan, Pensyarah Universiti yang humble naik LRT, pakai jam Casio, tapi kerja di PBB.

Pesawah-pesawah yang banyak duit daripada jualan sayur halia, cabai, manggis, derian, kelapa mataq dan buah durian dari petak bendang - kalau rasa rindu pada nasi panaih-panaih makan dengan gelama masam, bolehlah membeli beras dari Amerika Syarikat (US) kalaupun tak reti membeli Burger Oblong. US kini sudah menjadi negara pengeksport beras dan memiliki lebih 60 variety benih padi yang sesuai dengan semua jenis tanah dan musim. Syor Lembaga Penasihat Kerajaan kepada LPP yang mewakili pesawah padi ini sangat-sangat jauh di luar (k)otak.

Menteri Pertanian yang baru tentu bersorak gembira dengan syor ini. Tahniah PH kerana dapat jimatkan duit kerajaan dari subsidi padi. Malaysia baru sedang dijelmakan. Malaysia tanpa sawah padi dan subsidi. - HARAKAHDAILY 26/6/2018

KIRA-kira tiga hari, saya berpeluang duduk bersama teman-teman di Wisma Darul Iman bagi membantu beberapa kerja yang ada. Dalam masa tiga hari itu, dapat saya kongsikan perihal pengalaman melihat beberapa kes yang agak menarik untuk dijadikan iktibar bersama.

Pada hari pertama, saya menyertai beberapa orang teman dalam satu sesi pengenalan kepada beberapa jawatan yang baharu dilantik bersama dengan kakitangan yang terdahulu. Senang diungkapkan di sini ialah kakitangan lantikan politik oleh Umno. Kebanyakkan mereka masih terkejut dengan kekalahan Umno, tetapi mereka mengawal keadaan dengan lakonan-lakonan yang kita sedia maklum.

Keesokan harinya muncul salah seorang daripada orang Umno yang masih berjawatan kontrak (walaupun sudah berpuluh tahun berkhidmat dengan Umno. Hairan sungguh) di pejabat. Saya hanya sempat bercakap dengan beliau ketika beliau sudah keluar dari pejabat. Dengan mata yang merah, nada suara yang sugul, beliau hanya mengatakan bahawa, beliau telah menerangkan segala-galanya kepada bos dan meminta saya mendengar sendiri daripada bos. Kemudian beliau berlalu.

Setelah ada sedikit ruang dengan bos, saya bertanya apa isi kandungan perjumpaan itu. Bos memaklumkan orang Umno itu merayu dan menangis mohon kontraknya disambung dan bersedia bila-bila masa untuk menghantar borang menjadi ahli PAS. Saya terdiam mendengarnya tanpa meminta komen daripada bos kerana saya rasa saya sudah dapat menjangkakan keputusan bos. Saya tidak mahu campur. Agak lucu, walaupun beliau merayu kepada bos, tetapi beliau sebenarnya telahpun meminta sokongan daripada MB. Jika benar ikhlas mahu merayu disambung kontrak, kenapa MB turut dilibatkan bersama. Belum apa-apa sudah memberi tekanan. Kebiasaan Umno, begitulah lagaknya.

Keesokan harinya, ketika saya ke tingkat 16, saya terjumpa dengan seorang rakan sekampung. Walaupun dia ingat-ingat lupa tetapi saya memang mengenalinya. Kami mulanya berbual-bual kosong, bertanya khabar. Dia yang sememangnya saya tahu pernah menjadi ejen kiraan undi untuk BN di kampung, sekarang sudahpun berkopiah putih. Entah kenapa, tiba-tiba tanpa ditanya, beliau kemudian bercerita mengenai kehebatan beliau yang baru sahaja berjumpa dengan Tun Daim Zainuddin. Tun Daim selalu meminta pertolongan beliau membuat pemindahan wang, katanya.

Tidak berhenti di situ sahaja, beliau juga memaklumkan bahawa beliau juga pernah menjadi broker balak, sentiasa membantu orang kampung. Malah Pangsapuri Ladang Gemilang yang berjaya diduduki oleh orang kampung dengan cara sewa beli itu adalah hasil bantuan beliau berurusan dengan MB ketika itu, Dato’ Seri Ahmad Said, dakwanya lagi. Lebih jauh sembang beliau, beliau memberitahu baharu sahaja balik dari Turki, berjumpa dan berpelukan dengan Erdogan. Saya mengangguk-anggukkan kepala, tanda boring sebenarnya. Tetapi mungkin dia tidak faham. Sebelum lebih banyak lagi beliau bercerita, saya terlebih dahulu meminta diri.

Sebenarnya saya tahu yang dia hanya tinggal di pangsapuri itu dan kelulusan sekolah biasa-biasa sahaja. Bukan mahu menghina, tetapi mana ada orang kuat Umno yang baik dengan Tun Daim, baik dengan MB Umno duduk di pangsapuri sebegitu? Sekurang-kurang ada rumah atas tanah sendiri dan ada kontrak juta-juta. Paling lekeh kontrak potong rumput. Dia kemudiannya masuk ke Pejabat MB, bertemu kawan katanya. Cara cakap sudah macam berubah kepada PAS. Entahlah, jenis cari makan, biasalah.

Dua watak yang saya bawakan kepada anda ini adalah watak-watak yang tidak pernah gagal ada di mana-mana, terutama dalam politik. Sekarang ini di Wisma Darul Iman, terlalu banyak watak sebegini. Mereka hidup berdasarkan ihsan orang. Takut mengaku siapa mereka sebenarnya, tiada jati diri. Mereka takut miskin, takut hilang pendapatan, hilang jawatan, tetapi tidak takut hilang maruah. Walaupun ada sifat belas kasihan, tetapi melalui sejarah lampau, golongan inilah yang kembali menerkam orang yang menolong mereka apabila mereka menang kembali. Maka Kerajaan Negeri Terengganu perlu berhati-hati.

Kita juga boleh melihat kehilangan prinsip oleh wakil-wakil rakyat Umno di seluruh negara. Mereka bertempiaran terjun meninggalkan kapal mereka yang mereka anggap akan karam bila-bila masa. Ketika ini belian borong wakil rakyat Umno berlaku. Hilang prinsip oleh kedua-duanya, Umno dan penerimanya. Dahulu Umno ini dianggap sebagai golongan yang perlu dihapuskan. Sekarang disucikan sehingga ada yang diangkat menjadi Pegawai Khas Menteri Besar. Begitu drastik kebencian bertukar menjadi kesayangan. Tidak ketinggalan juga parti-parti komponen BN yang lain, secara berjemaah meninggalkan BN dan merapatkan diri dengan PH. Hipokrit terlalu jelas.

Saya juga melihat ramai teman-teman saya dari PAS juga sekarang berubah arah. Selepas PRU, mereka semakin galak mengaku ‘orang gomen’ sebab menyokong PH. Jauh daripada itu, aktiviti-aktiviti mempertahankan Kerajaan PH yang mereka lakukan, jauh lebih hebat daripada orang asal PH sendiri. Tanpa mengira fitnah atau tidak, mereka sebarkan segalanya bagi menjulang Kerajaan PH. Terus terang saya katakan di sini kepada teman-teman dalam PH, berhati-hatilah dengan golongan ini. Oportunis seperti ini hanya akan menyusahkan anda semua. Lakonan mereka hebat, tindakan mereka bijak. Lebih PH daripada PH.

Ketika ini, saya secara peribadi menghormati rakan-rakan saya yang asalnya dari dahulu Umno dan kekal sehingga kini dengan Umno. Bukan saya katakan perjuangan mereka benar, tetapi ketahanan prinsip itu yang menjadi nilai. Mereka yang kekal dalam parti sekarang ini tidak takut dengan kekalahan perjuangan mereka. Mereka merasakan mereka masih berpeluang. Tidak hanya ketika senang bersama parti, tetapi sewaktu susah juga. Kita tidak perlukan lalang bagi membina negara. Apatah lagi kita sememangnya mengenali spesis lalang yang menyusahkan ini.

Namun untuk bait terakhir ini, suka saya coretkan pendapat saya berkenaan prinsip pimpinan PH. Bagi saya, prinsip Siti Kassim iaitu penyokong tegar PH, untuk menghapuskan keistimewaan Islam seperti sekolah Tahfiz, Jakim dan sebagainya, walaupun ianya salah tetapi Siti tetap dengan pendiriannya semenjak PH belum menang sehingga sekarang. Dalam hal ini, prinsip Siti Kassim lebih dihormati berbanding dengan Menteri PH yang dikatakan beragama, tetapi gagal menepati janjinya bagi menghapuskan tol pada Hari Raya baru-baru ini walaupun baik tujuannya. Ditambah lagi dengan ugutan beliau kepada Naib-naib Canselor, yang suatu ketika dahulu tindakan sebegini dikutuk golongan mereka sebagai mengongkong Pendidikan Negara. Di sebalik janji-janji yang gagal beliau tunaikan, beliau memberikan sesuatu yang tidak dijanjikan. Begitulah apabila prinsip sudah dibuang.

MOHD NASIR ABDULLAH
Al-Khor, Qatar
26 Jun 2018 - HARAKAHDAILY 26/6/2018

PERSOALAN ini amatlah wajar ditanya kepada Menteri Kewangan kerana pada hari pertama dia dilantik sebagai Menteri, Lim Guan Eng (LGE) pernah berkata:

"Saya minta maaf, saya tidak anggap diri saya sebagai seorang Cina. Saya orang Malaysia," 

Ini apa yang dilafaz olehnya pada 12 Mei 2018.

Semalam, LGE mempertahankan tindakan kenyataan rasmi Menteri Kewangan yang bertarikh 21 Jun 2018 berkenaan isu Tun Razak Exchange yang diterbitkan dalam Bahasa Melayu, Bahasa Inggeris dan Mandarin. Apa yang lebih malang, kenyataannya malam tadi diterbitkan dalam Bahasa Mandarin sahaja.

LGE menggunakan Perkara 152 Perlembagaan Malaysia bagi mempertahankan tindakannya.

Perkara 152 tersebut ialah:

"(1)     Bahasa Kebangsaan ialah Bahasa Melayu dan hendaklah dalam tulisan yang diperuntukkan melalui undang-undang oleh Parlimen:

"Dengan syarat bahawa:-

"(a)     tiada seorang pun boleh dilarang atau dihalang daripada menggunakan (selain bagi maksud rasmi), atau daripada mengajarkan atau belajar, apa-apa bahasa lain; dan

"(b)     tiada apa-apa jua dalam Fasal ini boleh menjejaskan hak Kerajaan Persekutuan atau hak mana-mana Kerajaan Negeri untuk memelihara dan meneruskan penggunaan dan pengajian bahasa mana-mana kaum lain di dalam Persekutuan."

Sememangnya tidak ada halangan pun untuk menggunakan atau mengajar bahasa selain Bahasa Melayu bagi urusan yang bukan rasmi.

Persoalan sekarang ialah LGE menggunakan Bahasa Mandarin dalam urusan rasmi kerajaan.

Adakah LGE terlupa bahawa dia kini sudah bergelar Menteri Kewangan Kerajaan Persekutuan? Dia bukan sekadar berjawatan Setiausaha Agung DAP. 

Sebagai Menteri, semestinya urusan rasmi perlu menjunjung martabat Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan.

Jikalau perkara asas sebegini pun LGE gagal fahami sebaiknya, dia masuk semula kelas Bahasa Melayu bersama Peguam Negara yang baru, Tommy Thomas yang juga tidak pandai ber-Bahasa Melayu.

Sejak 1 September 1967, Bahasa Kebangsaan hendaklah digunakan bagi maksud rasmi sebagaimana diperuntukkan di bawah Seksyen 2 Akta Bahasa Kebangsaan 1963/67 [Akta 32]:

“Bahasa Kebangsaan hendaklah digunakan bagi maksud rasmi

“(2)      Kecuali sebagaimana yang diperuntukkan dalam Akta ini dan tertakluk kepada perlindungan-perlindungan yang terkandung dalam Perkara 152 (1) Perlembagaan berhubung dengan mana-mana bahasa lain dan bahasa mana-mana kaum lain di Malaysia Bahasa Kebangsaan hendaklah digunakan bagi maksud rasmi.”

Penggunaan Bahasa Kebangsaan bagi urusan rasmi oleh Kerajaan Persekutuan dan Kerajaan Negeri diperuntukkan di dalam Pekeliling Perkhidmatan Bilangan 9 Tahun 2011, “Panduan penggunaan Bahasa Kebangsaan dalam perkhidmatan awam”. 

Hal ini juga selaras dengan peruntukan di bawah Perkara 152 (6) Perlembagaaan Persekutuan yang dibaca seperti berikut:-

“152. (6) Dalam Perkara ini, “maksud rasmi” ertinya apa-apa maksud Kerajaan, sama ada Kerajaan Persekutuan atau Kerajaan Negeri, dan termasuklah apa-apa maksud sesuatu pihak berkuasa awam.”

Belum pun cukup 100 hari Kerajaan Pakatan Harapan (PH) memerintah, pelbagai perkara mahu diubah atas nama Malaysia Baru.

LGE usahlah bersandiwara kononnya mengaku sebagai rakyat Malaysia bukan orang Cina tetapi dia sendiri gagal menghormati kedudukan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan.

Bukankah bahasa itu jiwa bangsa? Atau sebenarnya LGE sedang melaksanakan agenda DAP secara halus bagi mengganggu-gugat kedudukan Bahasa Melayu?

Kemenangan PH pada PRU14 bukanlah lesen bagi mengubah semua perkara yang sudah sedia termaktub dalam Perlembagaan Negara ini.

Catatan oleh;
SYED AHMAD FADHLI 
Pegawai Pusat Penyelidikan PAS
25 Jun 2018 - HARAKAHDAILY 26/6/2018

ALHAMDULILLAH, dengan izin Allah setelah kerajaan negeri bertukar tampuk pemerintahan seusai Pilihan raya Umum ke-14 yang lalu, kerajaan negeri yang baharu ini telah pun mengumumkan pelaksanaan bekalan air percuma sejajar dengan apa yang ditawarkan menerusi manifesto PAS Terengganu yang ke-8. Manifesto tersebut jelas manyatakan bahawa bekalan air percuma sebanyak 20 meter padu kepada golongan miskin dan berpendapatan rendah.

Pengumuman tersebut telah pun dibuat oleh Y.A.B Menteri Besar Terengganu sendiri, Dr. Ahmad Samsuri Mokhtar kepada media pada 15 Mei 2018 yang lalu, iaitu dalam tempoh seminggu setelah membentuk kerajaan di Negeri Terengganu. Namun begitu masih lagi timbul salah faham dalam kalangan rakyat hari ini berkenaan pelaksanaan tuntutan ini.

Di sini suka untuk saya menarik perhatian semua sekali lagi bahawa tawaran tersebut hanyalah untuk golongan yang berpendapatan rendah dan miskin sahaja. Kerajaan Negeri Terengganu hari ini komited dalam menjaga kebajikan rakyat, lebih-lebih lagi kepada golongan yang berpendapatan rendah dan miskin ini.

Sejak pengumuman oleh Y.A.B Menteri besar tersebut, golongan ini telah pun menikmati keistimewaan ini melalui bil yang dilampirkan kepada mereka. Isu yang timbul adalah ketika golongan yang bukan dari kalangan miskin dan berpendapatan rendah mempersoalkan keistimewaaan yang tiada pada mereka ini seolah-olah Kerajaan Negeri Terengganu memungkiri manifesto mereka. Sedangkan ianya tiadalah lain melainkan salah faham mereka sendiri dalam meneliti perkara tersebut.

Justeru, Kerajaan Negeri Terengganu hari ini seperti yang pernah diuar-uarkan oleh pihak media, pelaksanaan bekalan air percuma tersebut hanyalah termaktub dalam ruang lingkup penggunaan sebanyak 20 meter padu (m3) dan ke bawah sahaja untuk golongan miskin dan berpendapatan rendah sahaja. Jika sekiranya mereka menggunakan lebih dari kadar tersebut, contohnya 25 m3, mereka hanya perlu membayar 5 m3 sahaja.

Hal ini sedikit berbeza berbanding dengan pelaksanaan kerajaan negeri yang sebelum ini (BN). Pendekatan sebelum ini hanyalah percuma kepada penggunaan 20 m3 sahaja, Jika terlebih penggunaan, pengguna akan dikehendaki membayar untuk keseluruhan m3 yang digunakan. Contohnya, pengguna telah menggunakan 25 m3 bermaksud mereka perlu membayar untuk keseluruhan 25 m3 tersebut.

Untuk pengetahuan semua, golongan yang layak ini akan dikenal pasti menerusi data yang telah dikumpulkan oleh sistem e-kasih dan PPRT. Insya Allah dalam masa terdekat kerajaan negeri akan mengeluarkan kaedah yang baharu agar data yang diperoleh lebih telus dan menyeluruh. Hal ini supaya keistimewaan yang kita tawarkan ini benar-benar dirasai oleh mereka yang berhak.

Saya berharap penerangan saya ini jelas dan dapat difahami oleh semua.

“Terengganu Maju, Berkat & Sejahtera”

YB Dr Mamad Puteh
Exco Infrastruktur, Kemudahan Awam, Utiliti dan Teknologi Hijau Negeri Terengganu

KAMI ingin menegaskan bahawa bahasa dan warisan Melayu tidak boleh diremehkan atas nama Malaysia Baharu.

Pakatan Harapan menjanjikan bahawa Bahasa Kebangsaan akan didaulatkan sesuai dengan Perlembagaan Negara.

Kestabilan di negara ini adalah berdasarkan hubungan antara kaum yang sihat akan tetapi juga dengan menerima hakikat bahawa negara ini mempunyai warisan dan identiti bangsa Melayu yang menjadi teras kepada pembangunan negara ini.

Sebarang tindakan berganjak dari prinsip ini atas nama apapun pasti akan mencetuskan konflik dalam masyarakat.

Negara ini bertahan dengan semangat bahawa asas kerukunan hidup berbangsa di tanah air ini ialah menerima identiti kemelayuan Islam pada negara yang dibina selama ini.

Melayu dengan warisan bahasa dan budayanya yang menjadi tunjang kepada pembinaan negara bangsa di negara ini juga menerima kehadhiran kaum lain tanpa menafi hak mengamalkan bahasa, agama dan budaya masing-masing.

Ini disuratkan secara zahir dalam dokumen terpenting negara iaitu Perlembagaan Persekutuan yang disepakati bersama.

Antara teras perlembagaan negara adalah menjamin status bahasa, agama Islam dan keistimewaan bangsa Melayu.

Adakah status ini menafikan hak kaum lain? Selama lebih 60 tahun negara ini merdeka, kemajmukan negara ini tetap mekar dengan segala ruang yang diberi kepada kaum lain, dari ekonomi, pendidikan, bahasa hingga budaya. Lihatlah negara negara di sekitar rantau ini, adakah keterbukaan seperti ini dibenarkan?

Jadi apakah yang mengikat kebersamaan antara kaum di negara ini jika tidak dengan menghormati kontrak sosial yang disepakati untuk menerima watak kebangsaan Melayu dan keislaman di negara ini. Watak negara yang berteraskan Bahasa Melayu dan Islam sebagai sahsiah negara tidak boleh dimasalahkan atas nama kemajmukan dan internasionalisme atau multilingualisme.

Lebih dari itu Bahasa Melayu dinaungi di bawah Akta Bahasa Kebangsaan untuk memastikan agar seluruh rakyat di negara tidak memperlekehkan wajah asas negara Malaysia yang punya bahasa kebangsaan sendiri.

Jadi menjadi sangat tersasar jauh bila ada golongan yang menunjukkan riak dan petanda Malaysia Baharu menyelit hasrat untuk mengenepikan dan akhirnya menghakiskan sifat asas negara ini.

Tidak salah jika ada yang akan menanggapi bahawa ada agenda untuk secara beransur-ansur merubah Malaysia kepada senario negara jiran, dengan dua kes yang dizahirkan oleh dua menteri iaitu Menteri Multimedia yang memulakan kembali siaran berita Bahasa Mandarin dan Tamil di Bernama news Channel dan Menteri Kewangan yang mengeluarkan kenyataan rasmi dalam Bahasa Mandarin. Adakah tersirat agenda kaum Melayu dan status bahasa dan agama Islam akan cuba dipinggirkan?

Mohd Azmi Abdul Hamid
Presiden MAPIM

More Articles ...